light box
امتیاز 2.65 مقاله مروری ارزش بالینی و تغذیه ای گیرنده‌های فعال شده">

عنوان فارسی مقاله:مقاله مروری ارزش بالینی و تغذیه ای گیرنده‌های فعال شده با پرولیفراتور تکثیر پراکسیزومی و لیگاند آن‌ها

چکیده

گیرنده‌های فعال شده با پرولیفراتیو پراکسیزوم در بسیاری از بافت ها از جمله سلولهای چربی، سلول‌های کبدی، عضلات و سلولهای اندوتلیال بیان می‌شوند. با این حال، وابستگی به ایزوفرم PPAR، و پروفایل‌های مختلف توزیع و بیان بستگی دارد که در نهایت منجر به نتایج بالینی مختلف می‌شوند. از آنجا که آنها نقش مهمی در هموستاز چربی و گلوکز دارند، به آنها حسگرهای چربی و انسولین گفته می‌شود. فعالیت آنها به انواع خاص بافت محدود می‌شود و بنابراین، تأثیر مشخصی بر سلولهای هدف نشان می‌دهد. PPARα بطور عمده متابولیسم اسیدهای چرب را تحت تأثیر قرار می‌دهد و فعال شدن آن سطح لیپیدها را کاهش می‌دهد، در حالی که PPARγ بیشتر در تنظیم چربی، تعادل انرژی و بیوسنتز لیپیدها نقش دارد. PPARβ / δ در اکسیداسیون اسیدهای چرب، بیشتر در عضلات اسکلتی و قلبی شرکت می‌کند، اما میزان قند خون و کلسترول را نیز تنظیم می‌کند. بسیاری از لیگاندهای طبیعی و مصنوعی بر بیان این گیرنده‌ها تأثیر می‌گذارند(ارزش بالینی و تغذیه ای گیرنده‌ها). لیگاندهای مصنوعی به طور گسترده‌ای در درمان دیس لیپیدمی (به عنوان مثال فیبرات – فعال کننده PPARα) یا در دیابت قندی (به عنوان مثال تیازولیداین دیون‌ها – آگونیست های PPARγ) استفاده می‌شود. داروهای نسل جدید – آگونیست های دوگانه PPARα γ – عملکرد هیپولیپمی، فشار خون، ضد فشار خون، ضد التهاب و ضد انعقاد را نشان می‌دهند در حالی که بیان بیش از حد PPARβ / δ مانع از بروز چاقی و کاهش تجمع لیپیدها در سلولهای قلبی حتی در رژیم غذایی پرچرب می‌شود. داده‌های دقیق در مورد بیان و عملکرد آگونیست های PPAR طبیعی در مورد گلوکز و متابولیسم لیپیدها هنوز از بین نرفته‌اند، بیشتر به این دلیل که همین لیگاند بر روی چندین گیرنده تأثیر می‌گذارد و تعدادی گزارش گزارش‌های متناقضی ارائه داده‌اند. تا به امروز می دانیم که PPAR ها قابلیت اسکان و پیوند انواع اسیدهای لیپوفیلیک طبیعی و مصنوعی مانند اسیدهای چرب ضروری، ایکوزانوئیدها، اسید فیتانیک و پالمیتیل اتیانول آمید را دارند. درک فعلی از اثرات PPAR ها، مکانیسم‌های مولکولی آنها و نقش این گیرنده‌ها در تغذیه و درمان درمانی در این مقاله مشخص شده است(ارزش بالینی و تغذیه ای گیرنده‌ها).

Title: Peroxisome proliferator-activated receptors and their ligands: nutritional and clinical implications – a review

Abstract

Peroxisome proliferator-activated receptors are expressed in many tissues, including adipocytes, hepatocytes, muscles and endothelial cells; however, the affinity depends on the isoform of PPAR, and different distribution and expression profiles, which ultimately lead to different clinical outcomes. Because they play an important role in lipid and glucose homeostasis, they are called lipid and insulin sensors. Their actions are limited to specific tissue types and thus, reveal a characteristic influence on target cells. PPARα mainly influences fatty acid metabolism and its activation lowers lipid levels, while PPARγ is mostly involved in the regulation of the adipogenesis, energy balance, and lipid biosynthesis. PPARβ/δ participates in fatty acid oxidation, mostly in skeletal and cardiac muscles, but it also regulates blood glucose and cholesterol levels. Many natural and synthetic ligands influence the expression of these receptors. Synthetic ligands are widely used in the treatment of dyslipidemia (e.g. fibrates - PPARα activators) or in diabetes mellitus (e.g. thiazolidinediones - PPARγ agonists). New generation drugs - PPARα/γ dual agonists - reveal hypolipemic, hypotensive, antiatherogenic, anti-inflammatory and anticoagulant action while the overexpression of PPARβ/δ prevents the development of obesity and reduces lipid accumulation in cardiac cells, even during a high-fat diet. Precise data on the expression and function of natural PPAR agonists on glucose and lipid metabolism are still missing, mostly because the same ligand influences several receptors and a number of reports have provided conflicting results. To date, we know that PPARs have the capability to accommodate and bind a variety of natural and synthetic lipophilic acids, such as essential fatty acids, eicosanoids, phytanic acid and palmitoylethanolamide. A current understanding of the effects of PPARs, their molecular mechanisms and the role of these receptors in nutrition and therapeutic treatment are delineated in this paper.

 

    ثبت دیدگاه

      • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
      • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
      • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

    محصولات مشابه
    قیمت‌های مسکن و ریسک اعتبار: شواهدی از ایالات متحده
    خـریـد محـصـول
    نقش یادگیری مشارکتی در بهبود مهارت‌های ارتباطات کلامی دانشجویان یادگیرنده EFL
    خـریـد محـصـول
    شکستن مقاومت میزبان توسط نیای تکاملی مستقل ویروس رگبرگ زرد نکروتیک چغندر قند
    خـریـد محـصـول
    واکنش پروسکایت ها به عنوان مبدل‌های خودرو
    خـریـد محـصـول
    ویژگی‌های انتقال منفذی و انتشار مؤثر مونولیت سرامیکی برای مبدل کاتالیزوری خودرو
    خـریـد محـصـول
    مبدل ترافیکی و کاتالیستی- آلایندگی اتمسفری مربوطه در منطقه شهری ریو دوژانیرو
    خـریـد محـصـول
    مکانیسم بازیابی فلزات گروه پلاتینوم از مبدل‌های کاتالیستی در سیستم‌های استفاده شده در اگزوز
    خـریـد محـصـول
    مطالعه تفضیلی اکسایش کاتالییستی HCHO و co در کاتالیزور Mn0.75Co2.25O4
    خـریـد محـصـول
    رفتار سه سویه فازهای ترکیبی و جداگانه پلاتینوم، پالادیوم و رادیوم در ترکیب گازی کامل
    خـریـد محـصـول
    مطالعه در مقیاس بنچ گاز مصنوعی یک مبدل کاتالیزوری ۴ راهی: اکسایش کاتالیزوری
    خـریـد محـصـول
    ثبت اختراع یا انتشار مقاله

    ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

    در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

    از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

    برو بالا