light box
امتیاز 2.58 بررسی ذخیره طولانی مدت پروتئین ها">

نوع فایل : word
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 15
تعداد کلمات : 5000
مجله : Current Protocols in Protein Science
انتشار : 2002
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:بررسی ذخیره طولانی مدت پروتئین ها

چکیده

پس از این که پروتئین خالص سازی گردید ، اغلب نیاز به ذخیره آن برای هفته ها یا ماهها قبل از مطالعه یا استفاده بیشتر وجود دارد. برای تحقیقات علوم پایه ، بسیار مهم است که خصوصیات فیزیکوشیمیایی پروتئین در طول ذخیره سازی تغییر نکند. به عنوان مثال ، اکسیداسیون باقیمانده متیونین در محل فعال آنزیم ممکن است پروتئین را غیرفعال کند. متناوباً ، بخش قابل توجهی از پروتئین ممکن است رسوب کند و بنابراین ، دیگر برای مطالعات ساختار و عملکرد پروتئین قابل استفاده نیست. ابزاری که پروتئین ها از بین می روند و روش های بهینه برای جلوگیری از آسیب در هنگام ذخیره سازی با پروتئین های نوترکیبی که به عنوان درمان استفاده می شوند به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته اند. برای تأیید این پروتئین ها برای استفاده در انسان ، باید هر نوع محصول تخریب مشخص شود و باید به اندازه کافی در فرمولاسیون نهایی مهار شود به طوری که این محصول پس از ۱۸ تا ۲۴ ماه ذخیره سازی همچنان ایمن و موثر باشد. یک مشکل عمده تشکیل دانه های پروتئینی غیربومی است که حتی در سطوح نسبتاً کم (به عنوان مثال ، ۱٪ تا ۲٪ از کل دوز) ممکن است باعث پاسخهای سو در بیماران شود. برعکس ، با برخی از پروتئین ها ، یک نوع تخریب شیمیایی خاص (به عنوان مثال ، زدایی زدایی) ممکن است فعالیت یا ایمنی را تغییر ندهد. به دلیل نیازهای پایداری دقیق برای پروتئین های درمانی ، بینش خوبی در مورد چگونگی به حداقل رساندن تخریب پروتئین از مطالعه این سیستم ها بدست آمده است(بررسی ذخیره طولانی مدت پروتئین ها).

 

Title: Long-Term Storage of Proteins

Abstract

 After a protein has been purified, there is often a need to store it for weeks or months before further study or use. For basic science investigations, it is critical that the protein’s physicochemical properties are not altered during storage. For example, oxidation of a methionine residue at the active site of an enzyme may render the protein inactive. Alternatively, a substantial fraction of the protein may precipitate and thus, no longer be usable for studies of protein structure and function. The means by which proteins degrade and the optimal methods to prevent damage during storage have been most extensively studied with recombinant proteins that are used as therapeutics. For these proteins to be approved for human use, each type of degradation product must be characterized and must be sufficiently inhibited in the final formulation such that the product is still safe and effective after 18 to 24 months of storage. A major problem is the formation of nonnative protein aggregates, which even at relatively low levels (e.g., 1% to 2% of total dose) may cause adverse responses in patients. Conversely, with some proteins, a given type of chemical degradation (e.g., deamidation) may not alter activity or safety. Because of the stringent stability requirements for therapeutic proteins, great insight into how to minimize protein degradation has been obtained from the study of these systems.

دیدگاهها بسته است.

محصولات مشابه
تأثیر شیوه های مدیریتی زنجیره تأمین سبز بر پایداری محیط زیست: کارخانه های تولید پوشاک آماده بنگلادش
خـریـد محـصـول
پیشرفت‌های حاصل شده در روشهای فرآوری مواد اومامی: یک مقاله‌ی مروری
خـریـد محـصـول
جغرافیای انگ: روش‌های تجربی برای تعیین مجازات و تاوان مکان
خـریـد محـصـول
بررسی شیوه‌های استخراج کلاژن به منظور تجزیه تحلیل ایزوتوپ‌های پایدار در تحقیقات رژیم غذایی
خـریـد محـصـول
دلبستگی والدین ، وابستگی عاشقانه بزرگسالان و کودکان و رضایت زناشویی: بررسی زمینه های فرهنگی
خـریـد محـصـول
الگوهای دلبستگی(وابستگی) والدین در مادران کودکان مبتلا به اختلال اضطراب
خـریـد محـصـول
استراتژی‌های تمایز و عملکرد بانک‌های پول سپرده گذاری در بندر هارکورت، نیجریه
خـریـد محـصـول
تأثیر زکات تولید در افزایش درآمد در کاهش فقر جامعه در آچه اندونزی
خـریـد محـصـول
مروری بر راه حل‌های اینترنت اشیا برای کنترل انرژی هوشمند در ساختمان‌ها برای کاربردهای شهر هوشمند
خـریـد محـصـول
تحلیل محتوای صندوق های سرمایه گذاری مطابق با شرع در KSA: آیا عدالت اجتماعی مهم است ؟
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، جستجوی اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در ایران در طبقه بندی بین المللی A که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل کشاوری، مواد غذایی، کالاهای خانگی یا شخصی، بهداشت و سرگرمی را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکریدارکوب مشاهده کنید.
برو بالا