light box
امتیاز 2.65 استفاده از عامل بهبود دهنده‌ی روان وردی (تیکسوتروپی) برای کاهش فشار قالب">

نوع فایل : word
تعداد صفحات : 26
تعداد کلمات : 7000
مجله : ACI Materials Journal
انتشار : 2008
ترجمه ی متون جدول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
فونت ترجمه : ب نازنین 12
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:استفاده از عامل بهبود دهنده‌ی روان وردی (تیکسوتروپی) برای کاهش فشار قالب اعمال شده توسط بتون خودمتراکم

 چکیده

 این مقاله، در صدد ارزیابی تأثیر عامل بهبود دهنده‌ی تیکسوتروپی (TEA) روی تغییرات در تیکسوتروپی و فشار جانبی قالب بتن خود متراکم (SCC) با پیوستگی جریان ۶۵۰+۱۵ میلی متر (۲۴٫۳+۰٫۶ اینچ) است. شش ترکیب حاوی غلظت‌های مختلف TEA همراه با ترکیب کاهنده‌ی آب مبتنی بر پلی کربوکسیلات و ملامین (HRWRA) تست شدند. نتایج با ترکیب SSC مشابه ساخته شده با مخلوط‌های بهبود دهنده‌ی ویسکوزیته ی سنتی (VEA) از جمله پلی ساکارید مایع، پلی ساکارید پودر و سلولز مقایسه می‌شود. نتایج آزمایشات نشان می‌دهد که استفاده از TEA می‌تواند به طور معنی دار موجب افزایش درجه‌ی تیکسوتروپی و کاهش فشار قالب در مقایسه با ترکیبات مشابه حاوی VEA شود. این را می‌توان به ماهیت تیکسوتروپیک این عامل نسبت داد که ماده را قادر به ریکاوری سریع انسجام پس از مدتی می‌کند. ترکیب TEA با VEA مبتنی بر سلولز یا پلی ساکارید پودر در غلظت پایین، موجب کاهش فشار اولیه‌ی حداکثر و افزایش سرعت افت فشار با زمان در مقایسه با SCC حاوی VEA در غلظت مشابه شد. ترکیب TEA.VEA منجر به حفظ بهتر سیالیت و روانی به مرور زمان شد. یک رابطه‌ی خوب بین فشار جانبی و تیکسوتروپی تعیین شده از مخلوط SSC حاوی غلظت‌های مختلف TEA و غلظت‌های پایین VEA می‌شود. هر چه درجه‌ی روان وردی بالا باشد، فشار جانبی تولید شده کم‌تر است. این به دلیل اثر برگشت پذیر تیکسوتراپی است که ماده را قادر به افزایش خواص مقاومت برشی پس از مدت زمان خاص می‌شود(بهبود دهنده‌ی روان وردی (تیکسوتروپی)).

TITLE: Use of Thixotropy-Enhancing Agent to Reduce Formwork Pressure Exerted by Self-Consolidating Concrete

Abstract

This paper seeks to evaluate the impact of a thixotropy-enhancing agent (TEA) on the variations in thixotropy and formwork lateral pressure of self-consolidating concrete (SCC) with 650 ± 15 mm (24.3 ± 0.6 in.) slump flow consistency. Six mixtures containing various TEA concentrations along with either a melamine- or polycarboxylate-based high-range water-reducing admixture (HRWRA) were tested. The results are compared with similar SCC mixtures made with conventional viscosity-enhancing admixtures (VEAs), including a liquid polysaccharide, powder polysaccharide, and cellulose-based. Test results show that the use of TEA can significantly increase the degree of thixotropy and reduce the formwork pressure compared with similar mixtures containing conventional VEAs. This is attributed to the thixotropic nature of this agent that enables the material to rapidly recover its cohesiveness following some time at rest. The combination of TEA with either powder polysaccharide or cellulose-based VEA at low concentration was found to reduce the maximum initial pressure and increase the rate of pressure drop with time compared with SCC containing only conventional VEA at similar concentration. The TEA/VEA combinations resulted in better fluidity retention with time. A good relationship exists between the lateral pressure and thixotropy determined from SCC mixtures containing various concentrations of TEA and/or low concentrations of conventional VEA. The higher the degree of thixotropy, the less the mixture develops lateral pressure. This is attributed to the reversible effect of thixotropy that enables the material to increase its shear strength properties after some resting time.

 

    ثبت دیدگاه

      • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
      • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
      • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

    محصولات مشابه
    استفاده از یک الگو و مدل موجودی کالای ریل تایم یا بهنگام برای کنترل تغییرات تقاضا
    خـریـد محـصـول
    انگیزه برای کار، مالیات بر درامد کار و رضایت از حیات
    خـریـد محـصـول
    تأثیر مدیران و فاکتورهای زمان در فرایندهای تغییر سازمانی در محیط یک کشور در حال توسعه
    خـریـد محـصـول
    عوامل تعیین کننده درآمدهای باز سرمایه گذاری شده شرکت‌های تابع چند ملیتی
    خـریـد محـصـول
    مطالعه تأثیر سطح منطقه‌ای فساد و جرم بر روی شرکت‌های داخلی و چند ملیتی
    خـریـد محـصـول
    AFSndn: استراتژی ارسال تطبیقی در شبکه بندی داده های نام گذاری شده یادگیری Q
    خـریـد محـصـول
    تأثیر فرهنگ مبتنی بر بازار صادرات (بازار صادرات محور) روی عملکرد صادرات
    خـریـد محـصـول
    شیوع بیماری قلبی مادر زادی در زمان تولد در سراسر جهان
    خـریـد محـصـول
    تأثیر فرهنگ سازمانی بر روی عملیات منابع انسانی
    خـریـد محـصـول
    احساسات مدیریتی، اعتماد مصرف کننده و بازده بخش
    خـریـد محـصـول
    ثبت اختراع یا انتشار مقاله

    ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

    در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

    از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

    برو بالا