light box
امتیاز 2.58 بی حسی داخل استخوانی به عنوان تکنیک اصلی بی حسی موضعی در دندانپزشکی">

نوع فایل : word
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 12
تعداد کلمات : 3600
مجله : Clin Res Infect Dis
انتشار : 2015
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:بی حسی داخل استخوانی به عنوان تکنیک اصلی بی حسی موضعی در دندانپزشکی

 چکیده

هدف: هدف از این مطالعه انجام یک مرور منابع برای تعیین دلایلی است که بی حسی موضعی در دندانپزشکی ممکن است ناموفق باشد و راه حل‌هایی برای این مسئله ارزیابی ارائه می‌کند. مواد و روش‌ها: تحقیق از طریق جستجو در PubMed و ScienceDirect، جستجوی دستی در کتاب‌ها و جستجوی اینترنتی برای تکنیک‌ها، محصولات و دستگاه‌ها انجام شد. نتایج: بی حسی موضعی در دندانپزشکی می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله محلول بی حسی بی اثر، آناتومی پیچیده دهان و تکنیک نادرست ناموفق باشد. در فک پایین، تزریقات معمولی (به عنوان مثال IANB) اغلب با شکست مواجه می‌شود زیرا استخوان ضخیم قشر جلوی نفوذ و بی حسی اعصاب مجاور را می‌گیرد. با این حال، مطالعات اخیر، استفاده از بی حسی داخل استخوانی را به عنوان یک جایگزین اولیه موثرتر پیشنهاد می‌کند. هنگامی که با یک دستگاه کامپیوتری مانند QuickSleeper® تزریق می‌شود، تزریق داخل استخوانی (۴٪ آرتیکین با ۱: ۱۰۰،۰۰۰ اپی نفرین در بزرگسالان و ۱: ۲۰۰،۰۰۰ اپی نفرین در کودکان) سریع عمل می‌کند. از نظر طول مدت برای درمان‌های محافظه کارانه مناسب است، در دندان‌های آسیاب فک پایین بسیار موفق است.، و بیشتر بیماران آن را ترجیح می‌دهند. از دیگر مزایای این تکنیک می‌توان به راحتی هنگام تزریق و بی حسی در لب و زبان اشاره کرد. نتیجه گیری: بی حسی داخل استخوانی کنترل شده با رایانه یک تکنیک اولیه مؤثر برای روشهای محدود شامل یک یا دو دندان خلفی در فک پایین است. در مقایسه با تکنیک‌های بی حسی موضعی سنتی، بی حسی داخل استخوانی (۱٫۵-۱٫۸ میلی لیتر آرتیکین ۴٪ با ۱: ۱۰۰٫۰۰۰ اپی نفرین برای بزرگسالان و ۰٫۶-۰٫۸ میلی لیتر آرتیکین ۴٪ با ۱: ۲۰۰٫۰۰۰ اپی نفرین برای کودکان) میزان موفقیت بالایی را ارائه می‌دهد.

Title: Intraosseous Anesthesia as a Primary Technique for Local Anesthesia in Dentistry

Abstract

Objective:The aim of this study was to conduct a literature review to determine reasons for which local anesthesia in dentistry can fail and to assess solutions to these failures. Material and Methods:Research was carried out through searches on PubMed and ScienceDirect, manual searches in textbooks, and Internet searches for techniques, products, and devices. Results: Local anesthesia in dentistry can fail for a number of reasons including ineffective anesthetic solution, complex oral anatomy, and improper technique. In the mandible, conventional injections (e.g. IANB) often fail as the thick cortical bone prevents effective infiltration and anesthesia of nearby nerves. Recent studies however, suggest use of intraosseous anesthesia as a more effective primary alternative. When administered with a computerized device such as QuickSleeper®, intraosseousinjection (4% articaine w/ 1:100,000 epinephrine in adults and w/ 1:200,000 epinephrine in children) is fast acting, suitable in duration for conservative treatments, highly successful in mandibular molars, and preferred by most patients. Other advantages to the technique include comfort upon injection and lack of numbness in the lip and tongue. Conclusions: Computer-controlled intraosseous anesthesia is an effective primary technique for limited procedures involving one or two posterior teeth in the mandible. Compared to traditional local anesthetic techniques, intraosseous anesthesia (1.5-1.8 mL of 4% articaine with 1:100,000 epinephrine for adults and 0.6-0.8 mL of 4% articaine with 1:200,000 epinephrine for children) offers high success rates, easy administration, fast onset times, and significant patient comfort.

دیدگاهها بسته است.

محصولات مشابه
تأثیر تصمیم گیری استراتژیک بر عملکرد سازمانی
خـریـد محـصـول
تولید مثل در دوران شیردهی گاوهای شیری: ادغام جنبه های تغذیه ای کنترل
خـریـد محـصـول
مدیریت سرمایه در گردش و سن مدیرعامل
خـریـد محـصـول
تأثیر حاکمیت شرکتی و ارتباطات سیاسی بر عدم تقارن اطلاعات
خـریـد محـصـول
ساختار سرمایه و عملکرد شرکت: شواهدی از آلمان تحت پذیرش IFRS
خـریـد محـصـول
قوانین مالی ناکارآمد؟ تأثیر استانداردهای حسابداری بخش عمومی بر بودجه، کارایی و پاسخگویی
خـریـد محـصـول
طراحی پنجره دفاتر با تهویه طبیعی در اقلیم مدیترانه از نظر عملکرد CO2 و آسایش حرارتی
خـریـد محـصـول
رضایت از زندگی، بهزیستی ذهنی و مهارت های عملکردی در سالمندان
خـریـد محـصـول
تأثیر بانکداری الکترونیک بر سودآوری بانک های تجاری در نیجریه (۲۰۱۱-۲۰۱۸)
خـریـد محـصـول
حاکمیت شرکتی و مدیریت سود بانک‌های پول سپرده در نیجریه
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا