light box
امتیاز 2.69 درمان مجدد ارتوگرید اندودنتیک و مدیریت حوادث حین درمان">

عنوان فارسی:درمان مجدد ارتوگرید اندودنتیک و مدیریت حوادث حین درمان

 چکیده

 مطالعات طولی بر روی پیامدهای اندودنتیک انجام‌شده در مؤسسات و نهادهای دانشگاهی و یا توسط متخصصان، درصد بالایی از موفقیت را نشان داده‌اند که طبق برآورد، این درصد موفقیت از ۹۰ تا ۹۵ درصد متغیر است (۱). با فرض ۹۰ درصد موفقیت درمان‌ها به‌مرورزمان، درصد عدم موفقیت، ۱۰ درصد خواهد بود. تنها در ایالات‌متحده، که در آن تعداد کانال‌های ریشه‌ی درمان شده در هرسال بیش از ۵۰ میلیون می‌باشد (۲)، نرخ عدم موفقیت ۱۰ درصد می‌تواند بیانگر ۵ میلیون عدم موفقیت درمانی در هرسال باشد(درمان مجدد و مدیریت حین درمان). برون‌یابی این اعداد و ارقام در طی سه تا چهار دهه‌ی گذشته نشان می‌دهد که تعداد شکستهی دندان‌های درمان شده به‌صورت اندودنتیک (درمان ریشه‌ای)، بسیار بالا بوده و می‌تواند به ده ها میلیون مورد برسد (۳).

Title: Endodontic Orthograde Retreatment and Management of Mishaps

Abstract

Longitudinal endodontic outcome studies performed in university-based institutions or by specialists have shown a high percentage of success estimated from 90% to 95%.1 Assuming that 90% of the treatments are successful over time, the reciprocal failure rate is 10%. In the United States alone, where the number of canals treated per year now exceeds 50 million,2 a 10% failure rate could represent five million treatment failures per year. Extrapolating these numbers over the past three to four decades reveals that the number of failing endodontically treated teeth is very high and could approach tens of millions

ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

محصولات مشابه
دیدگاه و بینش های جدید مربوط به سندرم بیش تمرینی براساس مطالعه EROS
خـریـد محـصـول
مجموعه داده‌ها برای واکنش‌های هیجانی و عاطفی و تاب آوری خانواده
خـریـد محـصـول
تاثیر قرنطینه کوید۱۹ بر روی کنترل متابولیک در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و افراد سالم
خـریـد محـصـول
مدل مفهومی برای شیوع بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در ووهان چین
خـریـد محـصـول
مقایسه فاکتور های ریسک مرتبط با مرگ و میر کوید۱-۹، SARS و MERS
خـریـد محـصـول
سندرم زجر تنفسی شدید کروناویروس ۲۰۱۹ در دومورد در ایتالیا
خـریـد محـصـول
تأثیر سرمایه اجتماعی و جهت گیری نگرش کارآفرینانه بر اهداف کارآفرینی
خـریـد محـصـول
عملکرد نوآوری و بازاریابی SME در یک اقتصاد نوظهور: اثر تعدیل کننده رهبری تحول گرا
خـریـد محـصـول
راهنمای آکادمی عصب شناسی اروپا در زمینه مدیریت سردرد ناشی از مصرف بیش از حد دارو
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا