light box
امتیاز 2.58 نقش MicroRNA ها در سرطان پروستات نورواندوکرین">

نوع فایل : word
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 25
تعداد کلمات : 11000
مجله : non-coding RNA
انتشار : 2022
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:نقش MicroRNA ها در سرطان پروستات نورواندوکرین

چکیده

  سرطان پروستات نورواندوکرین ناشی از درمان (t-NEPC/NEPC) یک نوع تهاجمی از سرطان پروستات (PCa) است که اغلب در سرطان پروستات مقاوم به عقیم کردن (CRPC) تحت فشار انتخابی درمان‌های هدفمند گیرنده آندروژن (AR) ظاهر می‌شود. این نوع بسیار تهاجمی است، به اندام‌های احشایی، بافت‌ها و استخوان‌ها با وجود PSA پایین سرم متاستاز می‌دهد و با نرخ بقای ضعیف مرتبط است. این از طریق یک فرآیند تمایز ترانس برگشت پذیر، به نام “تمایز عصبی غدد درون ریز” (NED) ایجاد می شود، که در آن سلول های PCa تحت یک تغییر اصل و نسب قرار می گیرند و ویژگی های نورواندوکرین را نشان می دهند، که با بیان نشانگرهای عصبی مانند انولاز ۲ (ENO2)، کروموگرانین A   (CHGA) و سیناپتوفیزین (SYP) مشخص می شود. مکانیسم‌های مولکولی و سلولی زیربنای NED در PCa پیچیده هستند و به وضوح درک نشده‌اند، که به فقدان بیومارکرهای مولکولی مؤثر برای تشخیص و درمان این نوع کمک می‌کند. تصور می شود که NEPC از آدنوکارسینوم پروستات توسط تکامل کلونال ناشی می شود. مجموعه مشخصه ای از تغییرات ژنتیکی، مانند از دست دادن دوگانه ژن های سرکوبگر تومور رتینوبلاستوما (RB1) و پروتئین تومور (TP53) و تقویت شفق های قطبی کیناز A (AURKA)، NMYC و EZH2، باعث ایجاد NEPC می شوند. شواهد اخیر نشان می دهد که ریز آر.ان.ای ها (miRNAs) بازیگران اپی ژنتیکی مهمی در هدایت NED در PCa پیشرفته هستند. در این بررسی، نقش miRNA ها در NEPC را برجسته می کنیم. این مطالعات بر نقش متنوعی که miRNA ها به عنوان انکوژن ها و سرکوبگرهای تومور در ایجاد NEPC ایفا می کنند، تأکید می کنند. این مطالعات نقش مهم فرآیندهای سلولی مانند EMT و بنیادی سرطان را در تعیین NED در PCa آشکار کرده‌اند. علاوه بر این، miRNA ها در ارتباط بین سلولی بین سلول‌های تومور و سلول‌های استرومایی از طریق وزیکول‌ها/اگزوزوم‌های خارج سلولی که به تغییر دودمان کمک می‌کنند، دخیل هستند. مطالعات اخیر از پتانسیل امیدوارکننده miRNA ها به عنوان نشانگرهای زیستی تشخیصی جدید و اهداف درمانی برای NEPC پشتیبانی می کند(نقش MicroRNA ها در سرطان).

Title: Role of MicroRNAs in Neuroendocrine Prostate Cancer

Abstract

 Therapy-induced neuroendocrine prostate cancer (t-NEPC/NEPC) is an aggressive variant of prostate cancer (PCa) that frequently emerges in castration-resistant prostate cancer (CRPC) under the selective pressure of androgen receptor (AR)-targeted therapies. This variant is extremely aggressive, metastasizes to visceral organs, tissues, and bones despite low serum PSA, and is associated with poor survival rates. It arises via a reversible trans-differentiation process, referred to as ‘neuroendocrine differentiation’ (NED), wherein PCa cells undergo a lineage switch and exhibit neuroendocrine features, characterized by the expression of neuronal markers such as enolase 2 (ENO2), chromogranin A (CHGA), and synaptophysin (SYP). The molecular and cellular mechanisms underlying NED in PCa are complex and not clearly understood, which contributes to a lack of effective molecular biomarkers for diagnosis and therapy of this variant. NEPC is thought to derive from prostate adenocarcinomas by clonal evolution. A characteristic set of genetic alterations, such as dual loss of retinoblastoma (RB1) and tumor protein (TP53) tumor suppressor genes and amplifications of Aurora kinase A (AURKA), NMYC, and EZH2, has been reported to drive NEPC. Recent evidence suggests that microRNAs (miRNAs) are important epigenetic players in driving NED in advanced PCa. In this review, we highlight the role of miRNAs in NEPC. These studies emphasize the diverse role that miRNAs play as oncogenes and tumor suppressors in driving NEPC. These studies have unveiled the important role of cellular processes such as the EMT and cancer stemness in determining NED in PCa. Furthermore, miRNAs are involved in intercellular communication between tumor cells and stromal cells via extracellular vesicles/exosomes that contribute to lineage switching. Recent studies support the promising potential of miRNAs as novel diagnostic biomarkers and therapeutic targets for NEPC.

دیدگاهها بسته است.

محصولات مشابه
کمبود(نقص) توجه و علائم ADHD در بزرگسالان مبتلا به بیماری فابری – یک مطالعه آزمایشی
خـریـد محـصـول
مرزهای جدید در مدیریت سرطان رکتوم اولیه و پیشرفته
خـریـد محـصـول
ریسک میوکاردیت و پریکاردیت در بزرگسالان جوان به دنبال واکسیناسیون mRNA COVID-19
خـریـد محـصـول
بروز میوکاردیت و پریکاردیت در بیماران واکسینه نشده پس از کووید-۱۹
خـریـد محـصـول
الگوریتم ازدحام آفتاب پرست کارآمد برای مسئله توزیع بار اقتصادی
خـریـد محـصـول
فرآیند بازآفرینی شهری: مورد یک مجتمع مسکونی در حومه رم، ایتالیا
خـریـد محـصـول
رابطه پویا بین شاخص سهام و قیمت دارایی: تجزیه و تحلیل بلندمدت
خـریـد محـصـول
تشخیص بیماری پوسیدگی طوقه در گندم در شرایط محیطی کنترل شده
خـریـد محـصـول
بکارگیری بهینه سازی برای حمایت از مدیریت تطبیقی آب رودخانه ها
خـریـد محـصـول
ارزیابی تأثیر آموزش زیست محیطی بر رفتار سازگار با محیط زیست
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. سامانه جستجوگر مالکیت فکری دارکوب به تازگی از پایگاه جستجو علائم تجاری خود نیز رونمایی کرده است که دارای امکانات تخصصی فراوانی می باشد.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا