light box
امتیاز 2.58 پیامدهای بالینی بلندمدت و عوامل پیش آگهی کودکان و نوجوانان مبتلا به رابدومیوسارکوم">

نوع فایل : word
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 17
تعداد کلمات : 6900
مجله : cancers
انتشار : 2022
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:پیامدهای بالینی بلندمدت و عوامل پیش آگهی کودکان و نوجوانان مبتلا به رابدومیوسارکوم موضعی تحت درمان با پروتکل CWS-2002P

 چکیده

  خلاصه ساده: چالش اصلی در انکولوژی کودکان، انطباق بهینه بار درمانی با پروفیل ریسک است، با هدف دستیابی به بهترین نتیجه با حداقل سمیت. مطالعه CWS-2002P در بیماران ≤ ۲۱ سال مبتلا به رابدومیوسارکوم موضعی با این هدف با کاهش یا تشدید شیمی درمانی بسته به گروه خطر ایجاد شد. یک هدف مهم دیگر، بررسی استفاده از شیمی درمانی نگهدارنده با دوز پایین بود. سیستم طبقه بندی ریسک در پیش بینی نتایج در چهار گروه خطر با نتایج بلند مدت بسیار خوب مؤثر بود. نه کاهش و نه تشدید شیمی درمانی بر نتیجه در مقایسه با مطالعات قبلی که نشان می داد کاهش تشدید بیشتر شیمی درمانی باید بررسی شود، تأثیری نداشت. وزن عوامل خطر مورد استفاده برای طبقه بندی درمانی نیاز به ارزیابی مجدد دارد. به نظر می رسید که درمان نگهدارنده بر پیش آگهی تأثیر داشته باشد.

چکیده: ما در اینجا نتایج مطالعه CWS-2002P آینده‌نگر، غیرتصادفی‌سازی و کنترل‌شده تاریخی را در بیماران ≤ ۲۱ ساله با RMS موضعی گزارش می‌کنیم که با هدف بهبود پیامد طولانی‌مدت با تطبیق بار درمان با مشخصات خطر و برای بررسی امکان‌سنجی و ارتباط با نتیجه درمان نگهدارنده (MT) در گروه‌های پرخطر انجام شد. بیماران به گروه های کم خطر (LR)، با خطر استاندارد (SR)، پرخطر (HR) و بسیار پرخطر (VHR) تقسیم شدند. شیمی درمانی شامل وین کریستین (VCR) و داکتینومایسین (ACTO-D) برای همه بیماران با افزودن ایفوسفامید (IFO) در SR، HR، و VHR و دوکسوروبیسین (DOX) در گروه های HR و VHR بود. دوز کم سیکلوفسفامید و درمان نگهدارنده وینبلاستین (MT) بیش از ۶ ماه در گروه های HR و VHR توصیه شد. در مجموع ۴۴۴ بیمار در این تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. با میانگین پیگیری ۹•۶ سال (IQR 7•۶–۱۰•۹) برای بیماران زنده، EFS و OS 5 ساله برای کل گروه ۷۳% (۹۵% فاصله اطمینان (CI 69-77) و ۸۰% بود. (۹۵% فاصله اطمینان (CI 76-84) به ترتیب. EFS 5 ساله بر اساس گروه خطر ۱۰۰% در LR، ۷۹% (۹۵% فاصله اطمینان (CI): 72-84) در SR، ۶۹% (۹۵% فاصله اطمینان (CI 63-75) در HR، و۴۲٪ (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI 23-61) در VHR (log-rank p = 0.000). EFS 5 ساله ۷۷٪ (۹۵٪ CI 70-84) برای ۱۵۵ بیمار در گروه HR که MT دریافت کردند در مقایسه با ۶۳٪ (۹۵٪ CI 50-76) برای ۴۹ بیمار که دریافت نکردند (log-rank p = 0.015). نه کاهش دوز IFO در SR و نه افزایش شدت دوز DOX در گروه‌های HR در مقایسه با CWS قبلی و سایر مطالعات اروپایی بر نتیجه تأثیری نداشت. MT امکان پذیر بود، به نظر می رسید که بر پیش آگهی تأثیر دارد، و باید در یک کارآزمایی آینده نگر به خوبی کنترل شده در این جمعیت بیمار مورد مطالعه قرار گیرد. وزن عوامل خطر مورد استفاده برای طبقه بندی درمانی نیاز به ارزیابی مجدد دارد(نوجوانان مبتلا به رابدومیوسارکوم).

Title: Long-Term Clinical Outcome and Prognostic Factors of Children and Adolescents with Localized Rhabdomyosarcoma Treated on the CWS-2002P Protocol

Abstract

Simple Summary: The major challenge in pediatric oncology is the optimal adaptation of therapy burden to risk profile, aiming to achieve the best outcome with minimum toxicities. The CWS-2002P study in patients 21 years with localized rhabdomyosarcoma was developed with this goal by reducing or intensifying the chemotherapy depending on the risk group. An important additional aim was to investigate the use of low-dose maintenance chemotherapy. The risk stratification system was effective in predicting outcomes in the four risk groups with very good long-term results. Neither the reduction nor the intensification of chemotherapy influenced the outcome in comparison to previous studies showing that further de-escalation of chemotherapy should be investigated. The weighting of risk factors used for therapy stratification needs to be reevaluated. Maintenance therapy seemed to have an impact on prognosis.
Abstract: We report here the results of the prospective, non-randomized, historically controlled CWS-2002P study in patients 21 years with localized RMS developed with the aim to improve the long-term outcome by adapting the burden of therapy to risk profile and to investigate the feasibility and relation to the outcome of maintenance therapy (MT) in the high-risk groups. Patients were allocated into low-risk (LR), standard risk (SR), high-risk (HR), and very high-risk (VHR) groups. Chemotherapy consisted of vincristine (VCR) and dactinomycin (ACTO-D) for all patients with the addition of ifosfamide (IFO) in the SR, HR, and VHR and doxorubicin (DOX) in the HR and VHR groups. Low-dose cyclophosphamide and vinblastine maintenance therapy (MT) over 6 months was recommended in the HR and VHR groups. A total of 444 patients have been included in this analysis. With a median follow-up of 9·6 years (IQR 7·6–10·9) for patients alive, the 5-year EFS and OS for the whole group was 73% (95% CI 69–77) and 80% (95% CI 76–84), respectively. The 5-year EFS by risk group was 100% in the LR, 79% (95% CI 72–84) in the SR, 69% (95% CI 63–75) in the HR, and 42% (95% CI 23–61) in the VHR (log-rank p = 0.000). The 5-year EFS was 77% (95% CI 70–84) for 155 patients in the HR group who received MT as compared to 63% (95% CI 50–76) for 49 patients who did not (log-rank p = 0.015). Neither the reduction in the IFO dose in the SR nor the increased dose intensity of DOX in HR groups influenced the outcome when compared to the previous CWS and other European studies. MT was feasible, seemed to have an impact on prognosis, and should be studied in a well-controlled prospective trial in this patient population. The weighting of risk factors used for therapy stratification needs to be reevaluated.

دیدگاهها بسته است.

محصولات مشابه
کمبود(نقص) توجه و علائم ADHD در بزرگسالان مبتلا به بیماری فابری – یک مطالعه آزمایشی
خـریـد محـصـول
مرزهای جدید در مدیریت سرطان رکتوم اولیه و پیشرفته
خـریـد محـصـول
ریسک میوکاردیت و پریکاردیت در بزرگسالان جوان به دنبال واکسیناسیون mRNA COVID-19
خـریـد محـصـول
بروز میوکاردیت و پریکاردیت در بیماران واکسینه نشده پس از کووید-۱۹
خـریـد محـصـول
الگوریتم ازدحام آفتاب پرست کارآمد برای مسئله توزیع بار اقتصادی
خـریـد محـصـول
فرآیند بازآفرینی شهری: مورد یک مجتمع مسکونی در حومه رم، ایتالیا
خـریـد محـصـول
رابطه پویا بین شاخص سهام و قیمت دارایی: تجزیه و تحلیل بلندمدت
خـریـد محـصـول
تشخیص بیماری پوسیدگی طوقه در گندم در شرایط محیطی کنترل شده
خـریـد محـصـول
بکارگیری بهینه سازی برای حمایت از مدیریت تطبیقی آب رودخانه ها
خـریـد محـصـول
ارزیابی تأثیر آموزش زیست محیطی بر رفتار سازگار با محیط زیست
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. سامانه جستجوگر مالکیت فکری دارکوب به تازگی از پایگاه جستجو علائم تجاری خود نیز رونمایی کرده است که دارای امکانات تخصصی فراوانی می باشد.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا