light box
امتیاز 2.58 ارزیابی اثر قرنطینه کوید -۱۹ روی کنترل قند در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱">

نوع فایل : word
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 15
تعداد کلمات : 4500
مجله : Diabetes Obes Metab.
انتشار : 2020
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:ارزیابی اثر  قرنطینه کوید -۱۹  روی کنترل  قند در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱  با استفاده از نظارت لحظه ای یا مانیتورینگ قند خون

 چکیده

هدف:   توصیف تأثیر اقدامات قرنطینه سازی ، که در انگلیس در ۲۳ مارس ۲۰۲۰ برای جلوگیری از انتقال COVID-19 در کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ با استفاده از نظارت بر قند لحظه ای برای   کنترل قند خون

روش ها: ما یک مطالعه مشاهده ای را بر روی ۵۷۲ فرد مبتلا به دیابت نوع ۱ انجام دادیم که داده های نظارت بر قند لحظه ای برای آنها از اوایل مارس تا مه ۲۰۲۰ در دسترس بود. نتیجه اصلی تغییر در متغیرهای نظارت بر قند لحظه ای بود. ما همچنین متغیرهای بالینی مرتبط با تغییر در کنترل قند خون را ارزیابی کردیم(کنترل قند در افراد مبتلابه دیابت).

یافته ها: درصد زمان در محدوده بین مارس و مه ۲۰۲۰ افزایش یافته است [میانگین (دامنه بین چهار رده ای) ۵۳ (۴۱-۶۴)   در مقابل ۵۶ (۴۵-۶۸). P <0.001] ، همراه با بهبودهای همراه در انحراف استاندارد گلوکز (P <0.001) و برآورد HbA1c  P <0.001 . کاهش کمی در تعداد افراد با هدف کاهش قند خون <5 per در روز (۶۴   در مقابل ۵۸؛ ؛ ۰٫۰۰۴ P =). مقایسه تغییرات داده های نظارت بر قند لحظه ای از مارس تا مه سال ۲۰۱۹ با مدت مشابه در سال ۲۰۲۰ تأیید کرد که این تفاوت ها در سال ۲۰۲۰ محدود شده است. محرومیت اقتصادی-اجتماعی پیش بینی مستقلی از کاهش ≥۵ in در محدوده زمانی در حین قرنطینه بود (شانس نسبت ۰٫۴۵ برای افرادی که در دو شاخص ثروتمندترین شاخص اسکاتلندی از محرومیت چندگانه قرار دارند  ).

نتیجه گیری:  قرنطینه با کاهش قابل توجهی در کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ با استفاده از نظارت بر قند خون همراه نیست. با این حال ، به نظر می رسد که محرومیت اقتصادی – اجتماعی خطر کاهش کنترل قند خون را افزایش می دهد ، که پیامدهایی سنگینی به همراه دارد(کنترل قند در افراد مبتلابه دیابت).

Title: Assessment of the effect of the COVID-19 lockdown on glycaemic control in people with type 1 diabetes using flash glucose monitoring

Abstract

 Aim: To describe the effect of the stringent lockdown measures, introduced in the UK on 23 March 2020 to curtail the transmission of COVID-19, on glycaemic control in people with type 1 diabetes using flash glucose monitoring.
Methods: We undertook an observational study of 572 individuals with type 1 diabetes for whom paired flash glucose monitoring data were available between early March and May 2020. The primary outcome was change in flash glucose monitoring variables. We also assessed clinical variables associated with change in glycaemic control.
Results: Percentage of time in range increased between March and May 2020 [median (interquartile range) 53 (41–64)% vs 56 (45–68)%; P < 0.001], with associated improvements in standard deviation of glucose (P <0.001) and estimated HbA1c (P <0.001). There was a small reduction in the number of individuals meeting the hypoglycaemia target of <5% per day (64% vs 58%; P = 0.004). Comparing changes in flash glucose monitoring data from March to May in 2019 with the same period in 2020 confirmed that these differences were confined to 2020. Socio-economic deprivation was an independent predictor of a ≥5% reduction in time in range during lockdown (odds ratio 0.45 for people in the two most affluent Scottish Index of Multiple Deprivation quintiles; P <0.001).
Conclusions: Lockdown was not associated with a significant deterioration in glycaemic control in people with type 1 diabetes using flash glucose monitoring. However, socio-economic deprivation appeared to increase the risk of decline in glycaemic control, which has implications for how support is focused in challenging times.

دیدگاهها بسته است.

محصولات مشابه
تأثیر مسئولیت اجتماعی شرکت بر وفاداری مشتری: نقش میانجی اعتبار شرکت
خـریـد محـصـول
تأثیر شیوه های سیستم مدیریت کیفیت بر عملکرد دانشگاه های خصوصی در کنیا
خـریـد محـصـول
ایمنی و ایمنی زایی(ایمنوژنیسیته) یک واکسن ویروسی کروناویروس
خـریـد محـصـول
سازگاری با پزشکی از راه دور در دوران COVID-19
خـریـد محـصـول
اتکای CJEU به حقوق بین الملل در تفسیر توافق نامه های اقتصادی
خـریـد محـصـول
شوک سپتیک در کودکان: تشخیص سریع و احیای اولیه (ساعت اول)
خـریـد محـصـول
رضایت(یاد گیرندگان) فراگیران از عملکرد وب سایت
خـریـد محـصـول
زمین(خشکی) و دریا: حل و فصل مناقشات مربوط به خشکی(زمین) تحت کنوانسیون حقوق
خـریـد محـصـول
تأثیر تحریم های اقتصادی بر سرمایه گذاری خصوصی در ایران
خـریـد محـصـول
نقش شوراهای مشورتی منطقه ای در سیاست مشترک شیلات اروپا
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا