light box
امتیاز 2.58 ایمنی و اثربخشی استنشاقی اینترفرون بتا -۱a نبولایز شده (SNG001)">

نوع فایل : word
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 14
تعداد کلمات : 6000
مجله : Lancet Infectious Diseases,
انتشار : 2021
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:ایمنی و اثربخشی استنشاقی اینترفرون بتا -۱a نبولایز شده (SNG001) برای درمان SARS-CoV-2: یک آزمایش تصادفی، دوسوکور، کنترل دارونما، فاز ۲

 چکیده

 زمینه: شدید سندرم تنفسی حاد کرونا ویروس ۲ (SARS-CoV-2) خطر قابل توجهی از بیماری شدید و طولانی مدت را به همراه دارد. گزینه‌های درمانی در حال حاضر محدود هستند. ما اثربخشی و ایمنی اینترفرون بتا-۱a نبولایز شده استنشاقی (SNG001) را برای درمان بیماران بستری شده در بیمارستان با COVID-19 ارزیابی کردیم.

روش‌ها: ما یک آزمایش آزمایشی فاز ۲ تصادفی، دوسوکور، کنترل دارونما، در ۹ سایت انگلستان انجام دادیم. بزرگسالان ۱۸ سال به بالا و بستری در بیمارستان با علائم COVID-19، با آزمایش RT-PCR مثبت یا تست نقطه مراقبت، یا هر دو، به طور تصادفی (۱: ۱) برای دریافت SNG001 6 MIU یا دارونما تعیین شدند. با استنشاق از طریق دهان، روزانه به مدت ۱۴ روز. نتیجه اولیه تغییر وضعیت بالینی در مقیاس عادی WHO برای بهبود بالینی (OSCI) در طول دوره دوز در جمعیت قصد درمان بود (همه بیماران تصادفی که حداقل یک دوز از داروی مورد مطالعه را دریافت کردند). OSCI یک مقیاس ۹ درجه‌ای است، جایی که ۰ مربوط به عدم آلودگی و ۸ مربوط به مرگ است. تجزیه و تحلیل‌های متعددی برای شناسایی مناسب‌ترین روش آماری برای آزمایشات بالینی آینده انجام شد. ایمنی با نظارت بر عوارض جانبی به مدت ۲۸ روز ارزیابی شد. این کارآزمایی در Clinicaltrialsregister.eu (2020-001023-14) و ClinicalTrials.gov (NCT04385095) ثبت شده است. آزمایش آزمایشی بیماران بستری با COVID-19 اکنون به پایان رسیده است(اثربخشی استنشاقی اینترفرون بتا-۱a نبولایز شده).

یافته‌ها: بین ۳۰ مارس و ۳۰ مه سال ۲۰۲۰، ۱۰۱ بیمار به طور تصادفی به SNG001 یا دارونما (۵۱ نفر) تقسیم شدند. ۴۸ نفر SNG001 و ۵۰ نفر دارونما دریافت کردند و در جمعیت قصد درمان قرار گرفتند. ۶۶ بیمار (۶۷٪) در ابتدا به اکسیژن نیاز داشتند: ۲۹ نفر در گروه دارونما و ۳۷ نفر در گروه SNG001. بیماران دریافت کننده SNG001 در مقیاس OSCI (نسبت شانس ۲ • ۳۲ [۹۵٪ CI 1 • ۰۷-۵ • ۰۴]؛ p = 0 • ۰۳۳) در روز ۱۵ یا ۱۶ احتمال بهبود بیشتری داشتند و بیشتر از آنهایی که دارونما دریافت می‌کردند، بیشتر بود. برای رسیدن به نمره OSCI 1 (بدون محدودیت فعالیتها) در طول درمان (نسبت خطر ۲ • ۱۹ [۹۵٪ CI 1 • ۰۳–۴ • ۶۹]؛ p = 0 • ۰۴۳). SNG001 به خوبی تحمل شد. بيشترين گزارش عارضه جانبي ناشي از درمان، سردرد بود (هفت [۱۵٪] بيمار در گروه SNG001 و پنج نفر [۱۰٪] در گروه دارونما). سه مورد در گروه دارونما وجود داشت و هیچ یک در گروه SNG001 وجود نداشت(اثربخشی استنشاقی اینترفرون بتا-۱a نبولایز شده).

تفسیر: بیمارانی که SNG001 دریافت کرده‌اند احتمال بهبودی بیشتری داشته و با سرعت بیشتری از عفونت SARS-CoV-2 بهبود یافته‌اند نسبت به بیمارانی که دارونما دریافت کرده‌اند و دلیل منطقی برای آزمایشات بعدی را فراهم می‌کنند.

Title: Safety and efficacy of inhaled nebulised interferon beta-1a
(SNG001) for treatment of SARS-CoV-2 infection: a randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 2 trial

Abstract

Background

With the unprecedented morbidity and mortality associated with the COVID-19 pandemic, a vaccine against COVID-19 is urgently needed. We investigated CoronaVac (Sinovac Life Sciences, Beijing, China), an inactivated vaccine candidate against COVID-19, containing inactivated severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2), for its safety, tolerability and immunogenicity.

Methods

 Background Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2) infection carries a substantial risk of severe and prolonged illness; treatment options are currently limited. We assessed the efficacy and safety of inhaled nebulised interferon beta-1a (SNG001) for the treatment of patients admitted to hospital with COVID-19. Methods We did a randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 2 pilot trial at nine UK sites. Adults aged 18 years or older and admitted to hospital with COVID-19 symptoms, with a positive RT-PCR or point-of-care test, or both, were randomly assigned (1:1) to receive SNG001 (6 MIU) or placebo by inhalation via a mouthpiece daily for 14 days. The primary outcome was the change in clinical condition on the WHO Ordinal Scale for Clinical Improvement (OSCI) during the dosing period in the intention-to-treat population (all randomised patients who received at least one dose of the study drug). The OSCI is a 9-point scale, where 0 corresponds to no infection and 8 corresponds to death. Multiple analyses were done to identify the most suitable statistical method for future clinical trials. Safety was assessed by monitoring adverse events for 28 days. This trial is registered with Clinicaltrialsregister.eu (2020-001023-14) and ClinicalTrials.gov (NCT04385095); the pilot trial of inpatients with COVID-19 is now completed. Findings Between March 30 and May 30, 2020, 101 patients were randomly assigned to SNG001 (n=50) or placebo (n=51). 48 received SNG001 and 50 received placebo and were included in the intention-to-treat population. 66 (67%) patients required oxygen supplementation at baseline: 29 in the placebo group and 37 in the SNG001 group. Patients receiving SNG001 had greater odds of improvement on the OSCI scale (odds ratio 2·32 [95% CI 1·07–5·04]; p=0·033) on day 15 or 16 and were more likely than those receiving placebo to recover to an OSCI score of 1 (no limitation of activities) during treatment (hazard ratio 2·19 [95% CI 1·03–4·69]; p=0·043). SNG001 was well tolerated. The most frequently reported treatment-emergent adverse event was headache (seven [15%] patients in the SNG001 group and five [10%] in the placebo group). There were three deaths in the placebo group and none in the SNG001 group. Interpretation Patients who received SNG001 had greater odds of improvement and recovered more rapidly from SARS-CoV-2 infection than patients who received placebo, providing a strong rationale for further trials.

دیدگاهها بسته است.

محصولات مشابه
تأثیر مسئولیت اجتماعی شرکت بر وفاداری مشتری: نقش میانجی اعتبار شرکت
خـریـد محـصـول
تأثیر شیوه های سیستم مدیریت کیفیت بر عملکرد دانشگاه های خصوصی در کنیا
خـریـد محـصـول
ایمنی و ایمنی زایی(ایمنوژنیسیته) یک واکسن ویروسی کروناویروس
خـریـد محـصـول
سازگاری با پزشکی از راه دور در دوران COVID-19
خـریـد محـصـول
اتکای CJEU به حقوق بین الملل در تفسیر توافق نامه های اقتصادی
خـریـد محـصـول
شوک سپتیک در کودکان: تشخیص سریع و احیای اولیه (ساعت اول)
خـریـد محـصـول
رضایت(یاد گیرندگان) فراگیران از عملکرد وب سایت
خـریـد محـصـول
زمین(خشکی) و دریا: حل و فصل مناقشات مربوط به خشکی(زمین) تحت کنوانسیون حقوق
خـریـد محـصـول
تأثیر تحریم های اقتصادی بر سرمایه گذاری خصوصی در ایران
خـریـد محـصـول
نقش شوراهای مشورتی منطقه ای در سیاست مشترک شیلات اروپا
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا