light box
امتیاز 2.58 حسابداری دارایی‌های نامشهود: سرمایه‌گذاری تحقیق و توسعه می‌تواند کارایی سرمایه‌گذاری را بهبود بخشد؟">

نوع فایل : word
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 26
تعداد کلمات : 11400
مجله : ABACUS
انتشار : 2019
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی : ،
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:حسابداری  دارایی‌های نامشهود: آیا سرمایه‌گذاری تحقیق و توسعه می‌تواند کارایی سرمایه‌گذاری را بهبود بخشد؟

 چکیده

 این مقاله به بررسی پتانسیل قوانین حسابداری برای کاهش سرمایه‌گذاری کم ناشی از انگیزه‌های مدیریتی میوپیک می‌پردازد. این مقاله از تفاوت در GAAP ایالات متحده که مستلزم سرمایه‌گذاری برخی از هزینه‌های تحقیق و توسعه (R&D) در توسعه نرم‌افزار است، اما سرمایه‌گذاری R&D را در صنایع دیگر ممنوع می‌کند، استفاده می‌کند. ما ابتدا بررسی می‌کنیم که آیا سایر شرکت‌های فناوری پیشرفته بدون سرمایه‌گذاری هزینه‌های تحقیق و توسعه، نسبت به شرکت‌های توسعه نرم‌افزار از سرمایه‌گذاری کمتری در شرایط میوپیک رنج می‌برند یا خیر. دوم، بررسی می‌کنیم که آیا قانون سرمایه‌گذاری به کاهش سرمایه‌گذاری کم در صنعت توسعه نرم‌افزار کمک می‌کند یا خیر، و اینکه آیا این به قیمت بیش از حد سرمایه‌گذاری در حضور انعطاف‌پذیری مالی است یا خیر. یافته‌های ما با کاهش سرمایه‌گذاری کم در محیط توسعه نرم‌افزار مطابقت دارد، اما هیچ مدرکی مبنی بر سرمایه‌گذاری بیش از حد در حضور انعطاف‌پذیری مالی بالا پیدا نکردیم. سایر شرکت‌های فناوری پیشرفته که نمی‌توانند هزینه‌های تحقیق و توسعه را سرمایه‌گذاری کنند، نسبت به شرکت‌های توسعه نرم‌افزار از سرمایه‌گذاری کمتری رنج می‌برند. در نهایت، نتایج نشان داد که توانایی سرمایه‌گذاری برای نمونه شرکت‌های نرم‌افزاری، احتمال کاهش سرمایه‌گذاری تحقیق و توسعه را زمانی که مدیران تحت فشار درآمد هستند، کاهش می‌دهد. یافته‌های این مقاله به تنظیم‌کنندگان استاندارد مربوط می‌شود که به دنبال درک هزینه‌های تحمیل‌شده توسط قوانین حسابداری محافظه‌کارانه (به طور قابل درک) هستند، و اینکه چگونه تأیید نقاط امکان‌سنجی در کنار حسابداری کمتر محافظه‌کارانه می‌تواند از نتایج سرمایه‌گذاری ناکارآمد جلوگیری کند. این اولین مطالعه‌ای است که بررسی می‌کند که آیا توانایی (به طور موجه) سرمایه گذاری از هزینه‌های نامشهود داخلی می‌تواند کارایی سرمایه گذاری (تخصیص منابع) را بهبود بخشد(حسابداری دارایی‌های نامشهود).

Title: Accounting for Intangibles: Can Capitalization of R&D Improve Investment Efficiency?

Abstract

 This paper investigates the potential for accounting rules to mitigate under-investment induced by myopic managerial incentives. It exploits the difference within US GAAP requiring the capitalization of some research and development (R&D) costs in software development but proscribing the capitalization of R&D in other industries. We first investigate whether other hi-technology firms with no capitalization of R&D costs suffer higher levels of under-investment in myopic settings relative to software development firms. Second, we investigate whether the capitalization rule assists in mitigating under-investment within the software development industry, and whether this comes at the cost of over-investment in the presence of financial flexibility. Our findings are consistent with the mitigation of under-investment in the software development setting but we find no evidence of over-investment in the presence of high financial flexibility. Other hi-tech firms that cannot capitalize R&D costs suffer higher levels of under investment relative to software development firms. Finally, we find that the ability to capitalize for the sample of software firms does reduce the probability of cutting R&D investment when managers are under earnings pressure. The findings in this paper are relevant to standard setters seeking to understand the costs imposed by (understandably) conservative accounting rules, and how verification of points of feasibility alongside less conservative accounting can prevent dysfunctional investment outcomes. This is the first study to consider whether the ability to (justifiably) capitalize the costs of internally generated intangibles can improve investment efficiency (the allocation of resources).

    دیدگاهها بسته است.

    محصولات مشابه
    کنترل مقیاس های زمانی برای انتقال الکترون از طریق پروتئین ها
    خـریـد محـصـول
    شناسایی کربوهیدرات های کمپلکس توسط پروتئین ها
    خـریـد محـصـول
    پهپادهای هوشمند به عنوان ایستگاه های پایه برای بهبود عملیات شبکه تلفن همراه
    خـریـد محـصـول
    BlockHDFS: سیستم فایل توزیع شده هادوپ یکپارچه
    خـریـد محـصـول
    رفتار خمشی ستون های RC توخالی دایره ای با تعداد کم حلقه های داخلی
    خـریـد محـصـول
    تاثیر توانایی مدیر، سیاست حداقل دستمزد و اندازه شرکت بر عملکرد شرکت
    خـریـد محـصـول
    بررسی میزان اکسید نیتریک بازدم فراکشنال بینی (FENO) در کودکان مبتلا به رینیت آلرژیک
    خـریـد محـصـول
    اختلالات بویایی در سندرم پس از حاد COVID-19
    خـریـد محـصـول
    اثرات رژیم غذایی مدیترانه ای سنتی در رینوسینوزیت حاد عود کننده دوران کودکی
    خـریـد محـصـول
    “بیایید در مورد ریاضی بحث کنیم”؛ تأثیر درس‌های حل مسئله بر بحث‌های ریاضی
    خـریـد محـصـول
    ثبت اختراع یا انتشار مقاله

    در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

    ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

    در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

    از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

     
    برو بالا