light box
امتیاز 2.93 رفتار امداد جویی یا کمک طلبی برای خشونت توسط شریک نزدیک">

نوع فایل : word
تعداد صفحات : 21
تعداد کلمات : 7000
مجله : Women’s Health Issues
انتشار : 2009
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی : ،
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:رفتار امداد جویی یا کمک طلبی برای خشونت توسط شریک نزدیک (شریک نزدیک صمیمی) در میان زنان اقلیت نژادی در کانادا

 چکیده  

مقدمه: خشونت توسط شریک نزدیک (شریک نزدیک صمیمی)(IPV) توسط زنان از همه‌ی اقشار قومی نژادی تجربه می‌شود. علی رغم اثرات جدی و منفی IPV بر روی زندگی زنان، بسیاری از زنانی که مورد سوء استفاده قرار می‌گیرند اقدام به امداد جویی نمی‌کنند. هدف این مقاله تعیین این موضوع است که آیا وضعیت اقلیت نژادی زنان یک شاخص پیش بینی امداد جویی برای IPV با ثابت فرض کردن سایر عوامل مربوط به امداد جویی است یا خیر.

روش‌ها: داده‌های مربوط به نظر سنجی تلفنی و مقطعی در کانادا استفاده شد. متغیرهای امداد جویی شامل افشای IPV، گزارش IPV به پلیس، استفاده از خدمات اجتماعی بعد از IPV و موانع استفاده از خدمات اجتماعی است.

 نتایج: در تحلیل دو متغیر، میزان افشا و گزارش به پلی برای زنان سفید پوست و اقلیت نژادی مشابه بود، با این حال، زنان اقلیت نژادی در مقایسه با زنان سفید پوست، بعید است که از خدمات اجتماعی استفاده کنند. بعد از تعدیل سن، وضعیت تأهل، درامد خانوار، تعداد کودکان در خانه، وضعیت مهاجرت، زبان خانوار و شدت IPV، وضعیت اقلیت نژادی، شاخص معنی دار امدادجویی در تحلیل چند متغیره نبود.

 بحث: نتایج نشان می‌دهد که تحقیقات بیشتری برای درک ابعاد عضویت در گروه اقلیت نژادی لازم است و عوامل سیستمیک در نابرابری‌ها در دسترسی به کمک برای IPV مؤثر هستند.

Title:Help-seeking behavior for intimate partner violence among racial minority women in Canada

Abstract

 Introduction. Intimate partner violence (IPV) is experienced by women of all ethnoracial backgrounds. Despite the serious adverse impacts of IPVon women’s lives, many abused women do not seek help. The main objective of this paper was to determine whether a woman’s racial minority status was a significant predictor of help-seeking for IPV after controlling for other factors associated with help-seeking. Methods. Data from a national Canadian, cross-sectional, telephone survey were used. Help-seeking variables included disclosure of IPV, reporting IPV to police, the use of social services subsequent to IPV, and barriers to social service use. Results. In the bivariate analyses, rates of disclosure and reporting to police were similar for racial minority and white women, however, racial minority women, compared to white women, were significantly less likely to use social services. After adjustment for age, marital status, household income, number of young children at home, immigration status, household language, and severity of IPV, racial minority status was not a significant predictor of help-seeking in the multivariate analysis. Discussion. Our findings suggest that further investigation is necessary to understand what aspects of membership in a racial minority group or sytemic factors may be contributing to inequalities in accessing help for IPV.

    ثبت دیدگاه

      • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
      • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
      • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

    محصولات مشابه
    مطالعه ی بازاریابی گردشگری
    خـریـد محـصـول
    انتقال ژن افقی از آگروباکتریوم به گیاهان
    خـریـد محـصـول
    بررسی تداخل بین پرده‌های مغناطیسی جراحی و پیس میکر ها یا ضربان ساز ها
    خـریـد محـصـول
    تشریح و آشکارسازی همه گیری کوید-۱۰(COVID-19)
    خـریـد محـصـول
    سلامت روان در کانادا: کوید-۱۹(COVID-19) و فراتر از آن
    خـریـد محـصـول
    کروناویروس(COVID-19) و اضطراب: ارزیابی اثرات روان شناختی بیماری های مسری
    خـریـد محـصـول
    آیا ترس از کروناویروس(COVID-19) باعث تحریک اضطراب و نگرانی شغلی آینده می شود؟
    خـریـد محـصـول
    چاقی و کروناویروس(COVID-19): دو روی یک سکه
    خـریـد محـصـول
    تأثیر کوید-۱۹(COVID-19) بر روی سلامت روان عمومی و اثر خنثی کننده حس انسجام
    خـریـد محـصـول
    اثرات کوید-۱۹(COVID-19 یاکروناویروس) بر روی اضطراب، افسردگی
    خـریـد محـصـول
    ثبت اختراع یا انتشار مقاله

    ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

    در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

    از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

    در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، جستجوی اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد.
    برو بالا