light box
امتیاز 2.93 رویکرد دولت کل گرای سنگاپور در مدیریت بحران">

نوع فایل : word
تعداد صفحات : 29
تعداد کلمات : 5000
مجله : Civil service
انتشار : 2016
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی : ،
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:رویکرد دولت کل گرای سنگاپور در مدیریت بحران: یک تاریخچه‌ای (عملکرد دولت) ۱۹۷۴-۲۰۱۳

 چکیده  

 رویکرد مدیریت بحران دولت کل سنگاپور چیزی فراتر از اصلاحات در تمهیدات و فرایندهای ساختاری است: این مقاله استدلال می‌کند که کلید اصلی رویکرد مدیریت بحران، طرز فکر کل گرا در میان مقامات و مسئولان خدمات دولتی سنگاپور است. این مقاله بیان می‌دارد که پلتفرم‌ها و بسترهای هماهنگ سازی پاسخ‌های بین سازمانی نظیر استقرار گروه اجرایی پس از مشکلات در مقابله با تروریسم بین المللی در سال‌های اولیه، به دلیل تمرینات و آموزش‌های منظم مؤثر بود. عملکرد مقامات ومسئولان در دوره صلح از آژانس‌ها و سازمان‌های مختلف موجب یکپارچه شدن ارتباطات، دستورات و کنترل در طی بحران‌های واقعی شده و به این ترتیب امکان حل مسئله هواپیمای sq117 در ۱۹۹۱ را داد. اشتیاق در میان ۳۰۰ مدیر خدمات اداری که شامل کادر رهبری خدمات دولتی است، موجب تسهیل همکاری و ماهنگی میان آژانس‌ها شده است. آن‌ها موجب ایجاد سطح بالایی از ظرفیت اجرایی در طی بحران شده است که از میان بهترین افراد برای پست‌های رهبری انتخاب شدند. در حال حاضر، مفاهیمی نظیر دولت الحاقی یا تئوری بکه رواج زیادی را در محافل دولتی و اکادمیک به خود جلب کرده است. سنگاپور از رویکرد دولت کل گرا به نام رویکرد بین سازمانی استفاده کرده است. هنوز بخش سرویس دولتی سنگاپور به این نتیجه رسیده است که کلید WOG فراتر از ساختار سازمانی است. شرایط منحصر به فرد سنگاپور مانع از تکرار تجربه می‌شود. با این وجود، مدل سنگاپور پیشنهاد می‌کند که گرایش سازمانی دولت کل گرا در میان مدیران در اجرای تمهیدات ساختاری بین سازمانی مهم است بعدی که سایر بروکراسی‌ها نیز می‌توانند در نظر بگیرند.

Title: Singapore’s Whole-of-Government Approach in Crisis Management: An Administrative History, 1974 – 2013

Abstract

Singapore’s whole-of-government (WOG) crisis management approach is more than a refinement of structural arrangements; this article argues that the key lies in the WOG mindset imbibed among officers of the Singapore Public Service. The paper points out that the platforms to coordinate inter-agency responses, such as the Executive Group set up after difficulties in dealing with trans-national terrorism in the country’s early years, was effective because of regular drills. Constant peacetime exercising of officers from various agencies smoothened communications, command and control during actual crises, helping to resolve the 1991 SQ117 hijack. The élan among the 300 Administrative Service officers, who comprised the leadership cadre of the Public Service, facilitates coordination among the agencies they lead. They bring a high level of executive capacity to bear during crises, being recruited from among the best and brightest and purposefully groomed for leadership posts. By the time concepts like ‘joined-up government’ and ‘network theory’ gained currency within academic and government circles, Singapore simply used ‘whole-of-government’ to name the inter-agency approach practised and refined over the years. Still, the Singapore Public Service recognised that the key in WOG lies beyond the organisational structures to the attitudinal orientation of its officers. Singapore’s unique context may preclude wholesale replication of its experience. Nevertheless, the Singapore model suggests a strong ‘whole-of-government’ organisational orientation among officers is important in the smooth functioning of inter-agency structural arrangements, an aspect that other bureaucracies may want to consider.

ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

محصولات مشابه
فلوراید و بهداشت دهان و دندان
خـریـد محـصـول
بررسی کارآیی درمانی PEERS در ژاپن: بهبود مهارت های اجتماعی در میان نوجوانان
خـریـد محـصـول
کمبود سولفات به عنوان فاکتور ریسک برای اوتیسم
خـریـد محـصـول
ایجاد فرهنگ پاسخگویی تطبیقی در یک سازمان
خـریـد محـصـول
اجرای برنامه های استراتژیک و عملکرد SACCO ها در شهرستان نییری ، کنیا
خـریـد محـصـول
ساختار اجتماعی سازمانی
خـریـد محـصـول
اکولوژی منظر و میکروبیوتای بینی، دهان و گلوی انسان
خـریـد محـصـول
دیدگاه و بینش های جدید مربوط به سندرم بیش تمرینی براساس مطالعه EROS
خـریـد محـصـول
معماری تاج پوشش گیاه
خـریـد محـصـول
فیزیولوژی اجزای رشد و عملکرد
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا