light box
امتیاز 2.89 رابطه بین مصرف آسپرین با بقا پس از سیستکتومی رادیکال">

عنوان فارسی:رابطه بین مصرف آسپرین با بقا پس از سیستکتومی رادیکال

 چکیده

هدف: آسپرین ممکن است از طریق مهار سیتوکین های التهابی که باعث تنظیم پرولیفراسیون سلولی، آنژیوژنز و آپوپتوز می‌شود، دارای خواص ضدویروسی باشد. در بیماران مبتلا به سرطان مثانه غیر تهاجمی، آسپیرین با کاهش خطر ابتلا به عود همراه است. ما ارتباط آسپیرین با بقا را با استفاده از سیتکتومی رادیکال بررسی کردیم.

مواد و روشها: در مجموع، ۱۰۶۱ بیمار در سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۱۶ در موسسه ما با سیتیکتومی رادیکال تحت عمل جراحی قرار گرفتند که ۴۶۱ نفر (۴۳٪) از آنها در زمان عمل جراحی آسپرین بودند. برآوردهای بقا با روش کاپلان-مایر سنجیده شد. مدل خطرات متناسب Cox برای بررسی ارتباط بین ویژگی‌های بیمار و بقا استفاده شد(رابطه بین مصرف آسپرین با بقا).

یافته‌ها: پيگيري متوسط ​​پس از سيستکتومی راديکال در بين بازماندگان ۴/۲ سال بود (IQR 2e6،۲). در طول این زمان ۴۴۲ بیمار مرد، از جمله ۳۳۱ مورد سرطان مثانه. مصرف کنندگان آسپیرین به طور قابل توجهی مسن‌تر، احتمالاً سابقه بیماری قلبی عروقی و دیابت و بیشتر احتمال دارد که از متفورمین یا استاتین استفاده کنند (هرکدام از اینها p <0.05). با این وجود، ما دریافتیم که بیماران مصرف کننده آسپرین روزانه بطور معنی داری بیشتر از بقیه ۵ ساله سرطان خاص (۶۸٪ در مقابل ۶۰٪، ۰۲/۰ p ¼ و بقاء کل (۵۹٪ در برابر ۵۲٪، P = 0.03) نسبت به افراد غیرمستقیم بیشتر بود. علاوه بر این، پس از تعدیل متغیر، مصرف آسپیرین به طور مستقل همراه با مرگ و میر ناشی از سرطان کمتر (HR 0.64، ۹۵٪ CI 0.45e0.89، p ¼ ۰٫۰۱) و همچنین علت مرگ و میر (HR 0.70، ۹۵٪ CI 0.53e0.93، p ¼ ۰٫۰۲) اما با متاستاز دوردست (p> 0.05).

نتيجه گيري: مصرف روزانه آسپيرين با نتايج بيهوشي راديكال به طور قابل توجهي بهبود يافته است. تحقیقات بیشتری برای ارزیابی پتانسیل زیربنایی مکانیسم‌های بیولوژیکی و بررسی علیت لازم می‌باشد.

 Title: The Association of Aspirin Use with Survival Following Radical Cystectomy

Abstract

Purpose: Aspirin may have antineoplastic properties through the inhibition of inflammatory cytokines that regulate cell proliferation, angiogenesis and apoptosis. In patients with nonmuscle invasive bladder cancer aspirin use has been linked to a reduced risk of recurrence. We evaluated the association of aspirin with survival following radical cystectomy.
Materials and Methods: A total of 1,061 patients underwent radical cystectomy at our institution between 2007 and 2016, of whom 461 (43%) were aspirin users at the time of surgery. Survival estimates were assessed by the Kaplan-Meier method. The Cox proportional hazards model was applied to evaluate associations between patient features and survival.
Results: Median followup after radical cystectomy among survivors was 4.2 years (IQR 2e6.2). During this time 442 patients died, including 331 of bladder cancer. Aspirin users were significantly older, more likely to have a history of cardiovascular disease and diabetes, and more likely to use metformin or statin (each p <0.05). Nevertheless, we found that patients who ingested a daily aspirin had significantly higher 5-year cancer specific survival (68% vs 60%, p =0.02) and overall survival (59% vs 52%, p ¼ 0.03) compared to nonusers. Moreover, after multivariable adjustment aspirin use remained independently associated with lower cancer specific mortality (HR 0.64, 95% CI 0.45e0.89, p =0.01) as well as all cause mortality (HR 0.70, 95% CI 0.53e0.93, p =0.02) but not with distant metastasis (p >0.05).
Conclusions: Daily aspirin use was associated with significantly improved survival outcomes following radical cystectomy. Further research is warranted to evaluate the potential underlying biological mechanisms and investigate causality.

ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

محصولات مشابه
مطالعه ی بازاریابی گردشگری
خـریـد محـصـول
انتقال ژن افقی از آگروباکتریوم به گیاهان
خـریـد محـصـول
بررسی تداخل بین پرده‌های مغناطیسی جراحی و پیس میکر ها یا ضربان ساز ها
خـریـد محـصـول
تشریح و آشکارسازی همه گیری کوید-۱۰(COVID-19)
خـریـد محـصـول
سلامت روان در کانادا: کوید-۱۹(COVID-19) و فراتر از آن
خـریـد محـصـول
کروناویروس(COVID-19) و اضطراب: ارزیابی اثرات روان شناختی بیماری های مسری
خـریـد محـصـول
آیا ترس از کروناویروس(COVID-19) باعث تحریک اضطراب و نگرانی شغلی آینده می شود؟
خـریـد محـصـول
چاقی و کروناویروس(COVID-19): دو روی یک سکه
خـریـد محـصـول
تأثیر کوید-۱۹(COVID-19) بر روی سلامت روان عمومی و اثر خنثی کننده حس انسجام
خـریـد محـصـول
اثرات کوید-۱۹(COVID-19 یاکروناویروس) بر روی اضطراب، افسردگی
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، جستجوی اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد.
برو بالا