light box
امتیاز 2.58 هموگلوبین A1c پیش بینی کننده شدت COVID ‐ ۱۹ در بیماران دیابتی است">

نوع فایل : word
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 12
تعداد کلمات : 4000
مجله : Diabetes Obes Metab.
انتشار : 2020
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:هموگلوبین A1c پیش بینی کننده شدت COVID ‐ ۱۹ در بیماران دیابتی است

 چکیده

هدف: پیامد ضعیف بیماری کرونا ویروس ۲۰۱۹ (COVID ‐ ۱۹) با دیابت مرتبط است ، اما ارتباط آن با کنترل قند خون قبل از عفونت هنوز نامشخص است.

 مواد و روشها: برای پرداختن به این سوال، ما در اینجا ارتباط بین سطح هموگلوبین A1c  HbA1c    و شدت COVID ‐ ۱۹ را گزارش می کنیم که با توجه به نیاز بستری در یک گروه ۲۰۶۸ بیمار دیابتی آزمایش شده برای COVID ‐ ۱۹ در لومیت خدمات بهداشتی (LHS) ، اسرائیل ، بین ۱ فوریه و ۳۰ آوریل ۲۰۲۰ در نظر گرفته شدند(شدت COVID‐۱۹ در بیماران دیابتی). با استفاده از سیستم پرونده الکترونیکی پزشکی LHS، ، ما قادر به جمع آوری اطلاعات بالینی زیادی از جمله سن ، جنس ، وضعیت اقتصادی اجتماعی ، وزن ، قد ، شاخص توده بدن ، HbA1c ، تشخیص قبلی بیماری ایسکمیک قلب ، افسردگی / اضطراب ، اسکیزوفرنی ، زوال عقل ، فشار خون بالا ، تصادفات عروقی مغزی ، نارسایی احتقانی قلب ، سیگار کشیدن و بیماری مزمن ریه بودیم.

یافته ها: از بین بیماران همگروه ، ۱۸۳ نفر (۸۵/۸ درصد) با COVID ‐ ۱۹ تشخیص داده شدند و ۴۶ نفر در بیمارستان بستری شدند. بیماران بستری در بیمارستان بیشتر زن بودند ، از پس زمینه اقتصادی – اجتماعی بالاتر و HbA1c پایه بالاتری داشتند. تشخیص قبلی تصادفات عروقی مغزی و بیماری مزمن ریه ، خطر بستری شدن در بیمارستان را افزایش می دهد اما چاقی یا وضعیت سیگار کشیدن نیست. در یک تجزیه و تحلیل چند متغیره ، کنترل چندین شرایط بالینی قبلی ، تنها پارامتر مربوط به افزایش قابل توجهی برای بستری شدن در بیمارستان HbA1c ≥ ۹ بود(شدت COVID‐۱۹ در بیماران دیابتی).

نتیجه گیری: با استفاده از داده های کنترل قند خون قبل از عفونت ، ما HbA1c را به عنوان یک پیش بینی بارز شدت COVID ‐ ۱۹ شناسایی می کنیم. طبقه بندی خطر قبل از عفونت برای مدیریت موفقیت آمیز این بیماری ، تخصیص کارآمد منابع و به حداقل رساندن بار اقتصادی و اجتماعی مرتبط با یک رویکرد بی رویه بسیار مهم است.

Title: Haemoglobin A1c is a predictor of COVID19 severity in patients with diabetes

Abstract

 Aim: Poor outcomes of coronavirus disease 2019 (COVID‐19) have been linked to diabetes, but its relation to pre‐infection glycaemic control is still unclear. Materials and Methods: To address this question, we report here the association between pre‐infection Haemoglobin A1c (HbA1c) levels and COVID‐19 severity as assessed by need for hospitalization in a cohort of 2068 patients with diabetes tested for COVID‐19 in Leumit Health Services (LHSs), Israel, between 1 February and 30 April 2020. Using the LHS integrated electronic medical records system, we were able to collect a large amount of clinical information including age, sex, socio‐ economic status, weight, height, body mass index, HbA1c, prior diagnosis of ischaemic heart disease, depression/anxiety, schizophrenia, dementia, hypertension, cerebrovascular accident, congestive heart failure, smoking, and chronic lung disease. Results: Of the patients included in the cohort, 183 (8.85%) were diagnosed with COVID‐19 and 46 were admitted to hospital. More hospitalized patients were female, came from higher socio‐economic background and had a higher baseline HbA1c. A prior diagnosis of cerebrovascular accident and chronic lung disease conferred an increased risk of hospitalization but not obesity or smoking status. In a multivariate analysis, controlling for multiple prior clinical conditions, the only
parameter associated with a significantly increased risk for hospitalization was HbA1c ≥ 9%. Conclusion: Using pre‐infection glycaemic control data, we identify HbA1c as a clear predictor of COVID‐19 severity. Pre‐infection risk stratification is crucial to successfully manage this disease, efficiently allocate resources, and minimize the economic and social burden associated with an undiscriminating approach.
 

دیدگاهها بسته است.

محصولات مشابه
برآورد بحران نقدینگی ناشی از Covid-19: سیاست و شواهد جهانی
خـریـد محـصـول
گزارش ارزش و عملکرد شرکت
خـریـد محـصـول
اضطراب و افسردگی در والدین کودکانی که با آترزی مری متولد شده اند
خـریـد محـصـول
چگونه ارتباطات سیاسی شرکت بر گزارش دهی مالی اثر دارد؟ مرور منابع
خـریـد محـصـول
تحقیق در مورد استانداردهای بین المللی حسابرسی: مرور منابع و فرصت ها برای تحقیقات آینده
خـریـد محـصـول
پاسخ آنتی بادی به SARS-CoV-2 در افراد مبتلا به HIV
خـریـد محـصـول
آنوسمی و نوروپاتی مجرای بویایی در بیماران COVID-19
خـریـد محـصـول
مدیریت عملی بیماری دیورتیکول روده بزرگ در شرایط سرکوب سیستم ایمنی
خـریـد محـصـول
تنهایی، انزوای اجتماعی و تفاوت آنها: یک مطالعه تشخیصی در اختلال افسردگی مداوم
خـریـد محـصـول
افت فشار و ماندگی با جریان گاز-مایع در لوله عمودی
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا