light box
امتیاز 2.58 ارزیابی و مدیریت شیوع بدون علامت COVID-19: یک مرور سیستماتیک">

نوع فایل : word
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش : 21
تعداد کلمات : 7000
مجله : Travel Medicine and Infectious Disease
انتشار : 2021
ترجمه متون داخل جداول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله:ارزیابی و مدیریت شیوع بدون علامت COVID-19: یک مرور سیستماتیک

 چکیده

سابقه و هدف: COVID-19 می تواند در بخش قابل توجهی از بیماران بدون علامت باشد. ارزیابی و رفتار این بیماران یک عنصر کلیدی برای توقف انتشار است.

هدف: توصیف ارزیابی و درمان عفونت بدون علامت در بیماران مبتلا به تشخیص قطعی COVID-19.

روش ها: ما تا ۲۲ آگوست ۲۰۲۰ پنج پایگاه داده و موتورهای جستجو را برای  پایگاه داده کردیم. ما شامل مطالعات گروهی ، مقطعی و سری موردی بودیم که ارزیابی و مدیریت افراد بدون علامت را گزارش می کردند. ما داده های مربوط به کل ترشحات با PCR منفی ، طول مدت بستری ، درمان و تعداد بیمارانی که بدون علامت باقی ماندند را استخراج کردیم. یک مدل اثرات تصادفی با روش واریانس معکوس برای محاسبه شیوع جمع شده استفاده شد.

نتایج: ۴۱ مطالعه (نه مطالعه مقطعی ، پنج مطالعه گذشته نگر و ۲۷ گزارش/سری مورد ؛ ۶۴۷ فرد بدون علامت) ، شامل ۴۷٪ مرد (۲۳۰/۵۰۱) شد. سن بیماران بین ۱ ماه تا ۷۳ سال بود. در بیمارانی که علامت دار شدند ، طول مدت بستری در بیمارستان ۱۳٫۶ روز (SD 6.4) بود. در مطالعات از لوپیناویر/ریتوناویر ، هیدروکسی کلروکین به علاوه ریتوناویر/لوپیناویر ، هیدروکسی کلروکین با و بدون آزیترومایسین ، ریباویرین به اضافه اینترفرون و اینترفرون آلفا استفاده شد. نسبت افراد بدون علامت ۹۱ بود (۴۶۳/۵۸۸ بیمار ؛ ۹۵ C CI: 78.3 – -۹۸٫۷٪). و افراد بدون علامت با PCR منفی ۸۶٪ (۱۰۲/۱۲۴ نفر ؛ ۹۵٪ CI: 58.4٪ -۱۰۰٪) بود(مدیریت شیوع بدون علامت COVID-19).

نتیجه گیری: هیچ درمان استانداردی برای افراد بدون علامت COVID-19 وجود ندارد. هیچ مطالعه ای در زمینه طراحی مناسب برای اتخاذ این تصمیم وجود ندارد. نشان داده شده است که اکثر افراد بدون علامت که تحت پیگیری قرار گرفته اند بهبود یافته اند ، اما این را نمی توان به درمان استاندارد نسبت داد.

Title: Assessment and management of asymptomatic COVID-19 infection: A systematic review

Abstract

 Background: COVID-19 can be asymptomatic in a substantial proportion of patients. The assessment and man agement of these patients constitute a key element to stop dissemination. Aim: To describe the assessment and treatment of asymptomatic infection in patients with a confirmed diagnosisof COVID-19. Methods: We searched five databases and search engines for preprints/preproofs, up to August 22, 2020. We included cohort, cross-sectional, and case series studies, reporting the assessment and management of asymp tomatic individuals. We extracted data on total discharges with negative PCR, length of hospitalization, treatment, and number of patients who remained asymptomatic. A random-effects model with inverse variance method was used to calculate the pooled prevalence. Results: 41 studies (nine cross-sectional studies, five retrospective studies and 27reports/case series; 647 asymptomatic individuals), were included, of which 47% were male (233/501). The age of patients was between 1month and 73 years. In patients who became symptomatic, length of hospitalization mean was 13.6 days (SD 6.4). Studies used lopinavir/ritonavir,hydroxychloroquine plus ritonavir/lopinavir, hydroxychloroquine with and without azithromycin, ribavirin plus interferon and interferon alfa. The proportion of individuals who remained asymptomatic was 91% (463/588 patients; 95%CI: 78.3%–98.7%); and asymptomatic individuals discharged with negative PCR was 86% (102/124 individuals; 95%CI: 58.4%–100%). Conclusions: There is no standard treatment for asymptomatic COVID-19 individuals. There are no studies ofadequate design to make this decision. It has been shown that most asymptomatic individuals who were followed have recovered, but this cannot be attributed to standard treatment.

دیدگاهها بسته است.

محصولات مشابه
بررسی فناوری بلاک چین در تجارت بین المللی.مهندسی مجدد فرایند کسب و کار برای اعتبارنامه
خـریـد محـصـول
قرارداد ببندیم یا نبندیم: نگرش از طریق روایت مالیات و هزینه
خـریـد محـصـول
هوش اعتباری: نوآوری در مدیریت برند از طریق داده های رسانه های اجتماعی
خـریـد محـصـول
تجویز آستاکسانتین به عنوان یک داروی نوروپروتکتیو مناسب برای درمان امراض نورولوژیک
خـریـد محـصـول
مقایسه بانک‌های محلی، ملی و بین المللی از نظر ارزیابی اثر منابع ارتباطی
خـریـد محـصـول
یکپارچگی لاینفک روح و جسم: نظریه و چشم انداز مکتب سایکوسوماتیک پاریس
خـریـد محـصـول
تجزیه و تحلیل ریسک بدهی شرکت های غیر مالی با استفاده از شبکه های دو لایه ای
خـریـد محـصـول
دسته بندی اطلاعات و داده‌ها با استفاده از ماشین بردار پشتیبان
خـریـد محـصـول
استفاده از روش های نوین برای پیاده سازی روان درمانی اینترنتی
خـریـد محـصـول
استفاده از آزمون‌های برشی برای سنجش مقاومت و استحکام خاک
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا