light box
امتیاز 3.00 مروری بر مفاهیم و مثال های تجربی روابط بین المللی">

عنوان فارسی مقاله:مروری بر مفاهیم و مثال های تجربی روابط بین المللی

 چکیده

 تحقیقات ژئوپلیتیک (مربوط به جغرافیای سیاسی) غالباً به صورت یک بن بست به تصویر کشیده می‌شوند. از نظر برخی محققان، به نظر می‌رسد که در قرن بیست و یکم، جغرافیا تا حد زیادی زیبا و تماشایی است، با این حال با مهم‌ترین مسائل راهبرد کلان غیر مرتبط می‌باشد.

 هدف این مقاله، احیای ژئوپلیتیک، و تأمل در خصوص نقد موضوع و نقاط قوتی که به مدت بیش از یک قرن از ویژگی‌های بارز آن بوده است می‌باشد. در این جا استدلال شده است که شرایط جغرافیایی، ایجاد یک مجموعه‌ای از فرصت‌ها و محدودیت می‌کنند، ساختاری که مستقل از کارگزاری (واسطه گری) است. الگوهای عمومی و فرایندهای بلند مدت را می‌توان به طور مناسب با این ساختار توضیح داد، با این حال ژئوپلیتیک، تئوری رفتار حکومت یا سیاست خارجی نمی‌باشد.

بنابراین درک پدیده‌های ویژه‌ای که در روابط بین المللی به وقوع می‌پیوندند مستلزم در نظر گرفتن عوامل غیر جغرافیایی می‌باشد. چنین ترکیبی از عوامل جغرافیایی و غیر جغرافیایی، توجیهات و دلایل شفافی را در اختیار می‌گذارند که این موضوع با چندین مثال مشخص‌تر خواهد شد: پیش بینی قدرت چین در اقیانوس هند، رویکرد آفریقای جنوبی در قبال بحران سیاسی در زیمبابوه در ۲۰۰۸، راهبرد دریایی ایران و یکپارچگی ضعیف کلمبیا و امریکای جنوبی(مفاهیم تجربی روابط بین المللی).

 با توجه به این که ژئوپولتیک مربوط به تحلیل روابط بین المللی در خصوص موضوعات جغرافیایی است، همه محققان ژئوپولتیک باید بر سه سؤال مهم تمرکز کنند: آیا شرایط جغرافیایی بر برایند های مشاهده اثر دارند؟ اگر بله، آیا شرایط جغرافیایی بر برایند های مشاهده شده اثر معنی داری دارند؟ اگر بله، چگونه. یعنی در کنار عوامل، چگونه شرایط جغرافیایی بر برایند مشاهده شده اثر دارد؟

کلیه مقالات مرتبط را میتوانید در بخش ترجمه مقالات اقتصاد ملاحظه کنید.

 title: The Role of Humanitarian Agencies in Reconstruction and Development of Disaster Affected Communities in Japan and the Philippines

Abstract

implementation strategies developed by governments and coordination bodies governing affected countries. Among the stakeholders, humanitarian organizations have actively participated in the process of community support and reconstruction, and their role has been widely recognized since they focused their efforts in different events over the last two decades. This study is focused on projects carried out by humanitarian agencies in the aftermath of major disasters in Japan and the Philippines. The aim of this research is to analyse the approaches for recovery and reconstruction adopted in each country and to compare the advantages and constraints for the development and implementation of agency-driven projects. This study found that the government controlled reconstruction efforts in Japan limited the agencies’ involvement in the recovery phase, especially in early stages of housing repair and reconstruction. This led to some agencies circumventing the Japanese Government’s precarious coordination mechanisms to simplify their independently implemented projects. By contrast the Philippines Government promoted the active participation of agencies through close partnerships to coordinate and support community recovery. These differences in policy have directly impacted the implementation of humanitarian projects by local and international organizations. This paper demonstrates that the establishment of local contacts is crucial for the implementation of reconstruction projects. However NGOs projects are influenced by national post-disaster recovery systems limiting their independency.  

ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

محصولات مشابه
مطالعه ی بازاریابی گردشگری
خـریـد محـصـول
انتقال ژن افقی از آگروباکتریوم به گیاهان
خـریـد محـصـول
بررسی تداخل بین پرده‌های مغناطیسی جراحی و پیس میکر ها یا ضربان ساز ها
خـریـد محـصـول
تشریح و آشکارسازی همه گیری کوید-۱۰(COVID-19)
خـریـد محـصـول
سلامت روان در کانادا: کوید-۱۹(COVID-19) و فراتر از آن
خـریـد محـصـول
کروناویروس(COVID-19) و اضطراب: ارزیابی اثرات روان شناختی بیماری های مسری
خـریـد محـصـول
آیا ترس از کروناویروس(COVID-19) باعث تحریک اضطراب و نگرانی شغلی آینده می شود؟
خـریـد محـصـول
چاقی و کروناویروس(COVID-19): دو روی یک سکه
خـریـد محـصـول
تأثیر کوید-۱۹(COVID-19) بر روی سلامت روان عمومی و اثر خنثی کننده حس انسجام
خـریـد محـصـول
اثرات کوید-۱۹(COVID-19 یاکروناویروس) بر روی اضطراب، افسردگی
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، جستجوی اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد.
برو بالا