light box
امتیاز 3.17 نقش سازمان‌های بشردوستانه و مردم نهاد در بازسازی و توسعه">

عنوان فارسی مقاله:نقش سازمان‌های بشردوستانه و مردم نهاد در بازسازی و توسعه‌ی جوامع بحران زده در ژاپن و فیلیپین

 چکیده

بازسازی‌های پس از بحران، یک فرآیند پیچیده می‌باشد که مستلزم مشارکت ذی نفعان مختلفی است که به سیاست‌ها و استراتژی‌های پیاده سازی توسعه یافته توسط دولت‌ها و نهاد های هماهنگی حاکم بر کشورها پاسخ می‌دهند. در میان ذی نفعان، سازمان‌ها بشر دوستانه مشارکت فعالی در فرآیند پشتیبانی اجتماعی و با سازی دارند و نقش آن‌ها به طور قابل توجهی شناخته شده است زیرا آن‌ها تلاش‌های خود را بر رویدادهای مختلف در دو دهه‌ی اخیر متمرکز کرده‌اند. این مطالعه بر پروژه‌های انجام شده توسط سازمان‌های بشردوستانه پس از بحران‌های طبیعی در ژاپن و فیلیپین متمرکز است. هدف این تحقیق، تحلیل رویکردهای بازیابی از فاجعه و بازسازی پذیرفته شده در هر کشور و مقایسه‌ی مزایا و محدودیت‌ها برای توسعه و پیاده سازی پروژه‌های مبتنی بر سازمان است.

 این مطالعه نشان داد که تلاش‌های بازسازی کنترل شده توسط دولت در ژاپن محدود به مشارکت سازمان‌ها در فاز بازسازی به خصوص در مراحل اولیه‌ی تعمیر مسکن و بازسازی است. برعکس، دولت فیلیپین موج بهبود مشارکت فعال سازمان‌ها از طریق شراکت نزدیک برای هماهنگی و پشتیبانی از بازیابی جامعه می‌شود. این تفاوت‌ها در خط مشی اثر مستقیمی روی پیاده سازی پروژه‌های انسان دوستانه توسط سازمان‌های محلی و بین المللی دارد. این مقاله نشان می‌دهد که ایجاد تماس‌های محلی برای پیاده سازی پروژه‌های بازسازی مهم است. با این حال پروژه‌های سازمان‌های مردم نهاد حت تأثیر سیستم بازیابی پس از فاجعه‌ی ملی است که موجب محدود سازی استقلال آن‌ها می‌شود. به علاوه، جوامع از فرایند بازیابی با رویکرد سازمان مردم نهاد حذف می‌شوند و این موجب تشدید خطر وابستگی و محدودیت امکانات برای توسعه و بازیابی می‌شود(نقش سازمان‌های بشردوستانه و مردم نهاد).

کلیه مقالات مرتبط را میتوانید در بخش ترجمه مقالات اقتصاد ملاحظه کنید.

 title: The Role of Humanitarian Agencies in Reconstruction and Development of Disaster Affected Communities in Japan and the Philippines

Abstract

implementation strategies developed by governments and coordination bodies governing affected countries. Among the stakeholders, humanitarian organizations have actively participated in the process of community support and reconstruction, and their role has been widely recognized since they focused their efforts in different events over the last two decades. This study is focused on projects carried out by humanitarian agencies in the aftermath of major disasters in Japan and the Philippines. The aim of this research is to analyse the approaches for recovery and reconstruction adopted in each country and to compare the advantages and constraints for the development and implementation of agency-driven projects. This study found that the government controlled reconstruction efforts in Japan limited the agencies’ involvement in the recovery phase, especially in early stages of housing repair and reconstruction. This led to some agencies circumventing the Japanese Government’s precarious coordination mechanisms to simplify their independently implemented projects. By contrast the Philippines Government promoted the active participation of agencies through close partnerships to coordinate and support community recovery. These differences in policy have directly impacted the implementation of humanitarian projects by local and international organizations. This paper demonstrates that the establishment of local contacts is crucial for the implementation of reconstruction projects. However NGOs projects are influenced by national post-disaster recovery systems limiting their independency.  

ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

محصولات مشابه
بررسی فناوری بلاک چین در تجارت بین المللی.مهندسی مجدد فرایند کسب و کار برای اعتبارنامه
خـریـد محـصـول
قرارداد ببندیم یا نبندیم: نگرش از طریق روایت مالیات و هزینه
خـریـد محـصـول
هوش اعتباری: نوآوری در مدیریت برند از طریق داده های رسانه های اجتماعی
خـریـد محـصـول
تجویز آستاکسانتین به عنوان یک داروی نوروپروتکتیو مناسب برای درمان امراض نورولوژیک
خـریـد محـصـول
مقایسه بانک‌های محلی، ملی و بین المللی از نظر ارزیابی اثر منابع ارتباطی
خـریـد محـصـول
یکپارچگی لاینفک روح و جسم: نظریه و چشم انداز مکتب سایکوسوماتیک پاریس
خـریـد محـصـول
تجزیه و تحلیل ریسک بدهی شرکت های غیر مالی با استفاده از شبکه های دو لایه ای
خـریـد محـصـول
دسته بندی اطلاعات و داده‌ها با استفاده از ماشین بردار پشتیبان
خـریـد محـصـول
استفاده از روش های نوین برای پیاده سازی روان درمانی اینترنتی
خـریـد محـصـول
استفاده از آزمون‌های برشی برای سنجش مقاومت و استحکام خاک
خـریـد محـصـول
ثبت اختراع یا انتشار مقاله

در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

 
برو بالا