light box
امتیاز 2.72 ذهن مهم است: اثر روانی آسیب مچ پا در ورزش‌ها">

عنوان فارسی مقاله:ذهن مهم است: اثر روانی آسیب مچ پا در ورزش‌ها

 چکیده

 مقدمه: بر طبق مطالعات روان شناسی ورزشی قبلی، درمان پیچ خوردگی مچ پا با پشتیبانی و حمایت روانی ورزشکاران آسیب دیده همراه نیست. هدف این مطالعه، تاکید بر نقش مهم یک رویکرد پیچیده و کمک به ورزشکاران در مقابله با آسیب و مصدومیت است.

 روش‌ها: به منظور برآورد و تخمین اثرات روانی پیچ خوردگی مچ پا، بین اکتبر و دسامبر ۲۰۱۴، ما از ورزشکاران خواستیم تا پرسشنامه ۲۸ گویه ای را پر کنند. در فوریه ۲۰۱۵، پاسخ‌ها توسط SPSS ارزیابی شد(اثرروانی آسیب مچ پا در ورزش‌ها).

 نتایج: ۱۵٫۶ درصد ورزشگاران از درمان و مراقبت‌های ویژه راضی بودند و ۲۵ درصد ورزشکاران از توانبخشی راضی بودند. میزان رضایت با انگیزه و نگرش نسبت به توانبخشی و آموزش ارتباط داشت. میزان انگیزه بر نگرش امورزش و فرصت رها کردن ورزش تأثیر داشت. فرصت انصراف از ورزش تحت تأثیر ترس از آسیب و مصدومیت مجدد قرار داشت. مهم‌ترین اثرات آسیب‌های ورزشی از دست دادن تورنومنت و مسابقه (۳۶٫۱ درصد) می‌باشد. اهمیت پشتیبانی و حمایت ورزشی نیز اثبات شده است:۳۸٫ ۱ درصد ورزشکاران این مسئله و احساس را با خانواده خود دارند و ۳۱٫۱ درصد آن‌ها این مشکلات را با مربی وتیم و ۲۳٫۸ درصد این مشکل را با دوستان و دوست دختر و دوست پسر دارند. پس از آسیب ۶۱٫۱ درصد ورزشکاران میزان اضطرابشان با استراحت، ورزش، روان درمانی و حفاظت کاهش یافت. رایج‌ترین واکنش‌ها به آسیب و مصدومیت شامل ترس، درد، شوک، ناامیدی بود(اثرروانی آسیب مچ پا در ورزش‌ها).

 نتیجه گیری: نتایج، فرضیه قبلی ما را تأیید کرد که برای اولین بازگشت به بازی، ورزشکاران نیازمند توانبخشی روانی هستند و در عین حال نیازمند مداخلات روانی و حمایت اجتماعی در دوره پس از مصدومیت می‌باشند. مربیان و پزشکان تیم بایستی مهارت‌های ارتباطی، روش‌های انگیزشی و فنون استراحت را برای بهبود حمایت دریافت کنند.

TITLE: Mind Does Matter: The Psychological Effect of Ankle Injury in Sport

Abstract

Introduction: According to previous sports psychological studies the therapy of ankle sprain does not extend to psychological support of the injured athletes. The aim of this study is to emphasize the significant role of a complex approach and to help athletes in coping with the injury. Methods: To estimate the psychological consequences of ankle sprain, between October and December of 2014 we asked athletes to complete our questionnaire, of 28 items. In February of 2015 the answers were evaluated by SPSS. Results: 15,6% of athletes were satisfied with the acute care and 25% of athletes were satisfied with the rehabilitation. Satisfaction rates showed correlation with the motivation and with the attitude to rehabilitation and training. The rate of motivation affected the attitude to training and the opportunity of quitting sport. The latter was affected by the fear of reinjury as well. The most important consequence of sport injuries was missing a tournament (36,1%). The importance of social support was proved as well: 38,1% of athletes could share their problems and feelings with their family, 31,1% with the coach and the team and 23,8% with friends and their boy- or girlfriend. After the injury 61,1% of athletes could decrease anxiety with relaxation, exercise, psychotherapy or conversation. The most common reactions to the injury were fear, pain, shock, misadventure, frustration, disappointment and hope. Conclusion: Results confirm our previous hypothesis, that for the earliest return to play injured athletes need psychological rehabilitation and they require psychological interventions as well as social support in the post-injury period. The team physicians and coaches should acquire communication skills, motivational methods and relaxation techniques to enhance support.

    ثبت دیدگاه

      • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
      • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
      • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

    محصولات مشابه
    قیمت‌های مسکن و ریسک اعتبار: شواهدی از ایالات متحده
    خـریـد محـصـول
    نقش یادگیری مشارکتی در بهبود مهارت‌های ارتباطات کلامی دانشجویان یادگیرنده EFL
    خـریـد محـصـول
    شکستن مقاومت میزبان توسط نیای تکاملی مستقل ویروس رگبرگ زرد نکروتیک چغندر قند
    خـریـد محـصـول
    واکنش پروسکایت ها به عنوان مبدل‌های خودرو
    خـریـد محـصـول
    ویژگی‌های انتقال منفذی و انتشار مؤثر مونولیت سرامیکی برای مبدل کاتالیزوری خودرو
    خـریـد محـصـول
    مبدل ترافیکی و کاتالیستی- آلایندگی اتمسفری مربوطه در منطقه شهری ریو دوژانیرو
    خـریـد محـصـول
    مکانیسم بازیابی فلزات گروه پلاتینوم از مبدل‌های کاتالیستی در سیستم‌های استفاده شده در اگزوز
    خـریـد محـصـول
    مطالعه تفضیلی اکسایش کاتالییستی HCHO و co در کاتالیزور Mn0.75Co2.25O4
    خـریـد محـصـول
    رفتار سه سویه فازهای ترکیبی و جداگانه پلاتینوم، پالادیوم و رادیوم در ترکیب گازی کامل
    خـریـد محـصـول
    مطالعه در مقیاس بنچ گاز مصنوعی یک مبدل کاتالیزوری ۴ راهی: اکسایش کاتالیزوری
    خـریـد محـصـول
    ثبت اختراع یا انتشار مقاله

    ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

    در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

    از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

    برو بالا