light box
امتیاز 2.65 خشم در ورزشکاران پسر نوجوان: مقایسه ای میان ورزشکاران">

نوع فایل : word
تعداد صفحات : 13
تعداد کلمات : 3200
مجله : Iran J Pediatr
انتشار : 2011
ترجمه ی متون جدول : ترجمه شده است
درج جداول در فایل ترجمه : درج شده است
منابع داخل متن : به صورت فارسی درج شده است
کیفیت ترجمه : طلایی
فونت ترجمه : ب نازنین 12
دسته بندی :
برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

عنوان فارسی مقاله: خشم در ورزشکاران پسر نوجوان: مقایسه ای میان ورزشکاران جودو، کاراته،شنا و غیر ورزشکاران

 چکیده

هدف:کاراته و جودو در اصل  هنر های رزمی ژاپنی می باشند که  می توانند اثرات متعددی بر روی رفتار نوجوانان داشته باشند. این مطالعه برای بررسی مقدار خشم کل و  خشم واکنشی-خرده مقیاس، خشم ابزاری  و میزان کنترل خشم در جوانان کاراته و جودوکار انجام شد.

روش ها: یک مطالعه مقطعی در بین پسران جوان با سن ۱۱ تا ۱۹ سال انجام شد. نوجوانان گنجانده شده در این مطالعه شامل جودوکاران(n=70)، کاراته کاران(n=66)، شناگران(n=59) و غیر ورزشکاران (n=96) بودند.  یک روش نمونه گیری خوشه ای تک مرحله ای برای انتخاب نوجوانان  جودوکار، کاراته کار و شناگر از باشگاه های ورزشی در تهران انتخاب گردید. دانش آموزان مدارس دولتی در یک منطقه به صورت گروه غیر ورزشکار انتخاب شدند. پرسش نامه مقیاس درجه بندی خشم نوجوانان برای ارزیابی میزان خشم استفاده شد(خشم در ورزشکاران پسر نوجوان).

یافته ها: میانگین سنی ۱۲٫۹۰ سال بود. میزان خشم ۴۵٫۴۰ در ورزشکاران جودوکار، ۴۱٫۵۳ در کاراته کاران،۴۱٫۱۹ در شناگران و ۴۵٫۴۴ در غیر ورزشکاران بود. در مقیاس کلی خشم، نوجوانان کاراته کار و شناگر دارای مقدار امتیاز معنی دار کم تری در مقایسه با جودوکاران و غیر ورزشکاران بود. در  خرده مقیاس  خشم ابزاری، تنها اختلاف معنی دار بین کاراته کاران و غیر ورزشکاران مشاهده شد. در خرده مقیاس خشم واکنشی، جودوکاران امتیاز بیشتری را نسبت به شناگران نشان دادند. در خرده مقیاس شاهد خشم،  اختلاف بین جودکاران و شناگران و نیز بین جودوکاران و کاراته کاران معنی دار بود. تفاوت کنترل خشم بین کاراته کاران و غیر ورزشکاران معنی دار بود.

نتیجه گیری: یافته های این مطالعه اختلاف مقدار خشم را  بین کاراته و جودوکاران نشان دادند. بر خلاف نتایج مطالعات قبلی، آموزش جود و ممکن است تاثیری بر کنترل خشم نداشته باشد  در حالی که آموزش کاراته می تواند سودمند واقع شود.

TITLE: Anger in Adolescent Boy Athletes: a Comparison among Judo, Karate, Swimming and Non Athletes

Abstract

OBJECTIVE: Karate and judo are originally Japanese martial arts which may have different influences on adolescents’ behavior. This study was conducted to examine the total anger rate and its subscale-reactive anger, instrumental anger, and anger control-rates in young karateka and judoka.

METHODS: A cross-sectional study was carried out in 11 to 19-year old boys. Adolescents included in the study were judoka (n=70), karateka (n=66), swimmers (n=59), and non athletes (n=96). One stage cluster sampling method was used to select judoka, karateka, and swimmers from sport clubs in Tehran. Students of governmental schools at the same area were chosen as the non-athletes group. The “Adolescent Anger Rating Scale” questionnaire was utilized to assess the anger rate.

FINDINGS: The mean age of participants was 12.90(±۲.۰۶) years. The total anger rates were 45.40 (±۵.۶۱) in judoka, 41.53(±۵.۶۳) in karateka, 41.19(±۵.۳۳) in swimmers, and 45.44 (±۸.۵۸) in non athletes. In total anger scale karateka and swimmers had a significantly lower score compared to judoka and non athletes. In instrumental anger subscale the difference was significant just between karateka and non athletes. In reactive anger subscale judoka showed higher scores than swimmers. In anger control subscale the difference was significant between judoka and swimmers and also judoka and karateka. The difference of anger control between karateka and non athletes was significant.

CONCLUSION: The findings of this study propose a difference in the anger rate between judoka and karateka. In contrary to the results of previous studies, judo training may have no influence on anger control, while karate training could be beneficial.

    ثبت دیدگاه

      • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
      • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
      • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

    محصولات مشابه
    ارزیابی ومرور جامع ریسک ها و مزایای مصرف قهوه
    خـریـد محـصـول
    غذاهای فراسودمند: مزایا ، نگرانی ها و چالش ها – مقاله مربوط به شورای علوم و سلامت آمریکا
    خـریـد محـصـول
    انرژی، اکسرژی و تجزیه و تحلیل اقتصادی دیگهای بخار صنعتی
    خـریـد محـصـول
    تجزیه و تحلیل انرژی و اکسرژی نیروگاه بخار در اردن
    خـریـد محـصـول
    NICE: سیستم بیان برای لاکتوکوکوس لاکتیس: سیستم بیان ژن کنترل شده نایسین
    خـریـد محـصـول
    پروژه بررسی خوشه بندی مبتنی بر منطق فازی شبکه های حسگر بیسیم
    خـریـد محـصـول
    اثرات سرریز افشای MD&A برای سرمایه گذاری حقیقی: نقش رقابت صنعتی
    خـریـد محـصـول
    آیا کاهش نرخ مالیات موثر نشان دهنده اجتناب مالیاتی است؟
    خـریـد محـصـول
    تغییرات رشدی در اثرات اندازه برای مسائل جمع ساده
    خـریـد محـصـول
    زیرساخت مدیریت دارایی (IAM): تکامل و ارزیابی
    خـریـد محـصـول
    ثبت اختراع یا انتشار مقاله

    در اولین مرحله از شروع یک تحقیق جدید نیاز است منابع مختلفی جستجو شود تا جدید بودن ایده مورد بررسی قرار گیرد. یکی از بهترین منابع جهت جستجو، لیست اختراع های ثبت شده است. پایگاه های جستجوی پتنت به محقق کمک میکند پیشینه تحقیق خود را مورد بررسی قرار دهد تا مطمئن شود کار تکراری انجام نمیدهد. لیست اختراعات ثبت شده در اداره ثبت اختراعات ایران دارای طبقه بندی های متفاوتی است. در طبقه بندی بین المللی B که شامل اختراعات حوزه نیاز ها بشری شامل عملیات اجرایی، حمل و نقل شامل: کشتیرانی، ترابری و دیگر موارد را میتوانید در پایگاه جستجوی دارایی های فکری دارکوب مشاهده کنید.

    ثبت اختراع یا انتشار مقاله کدام اول باید انجام شود؟ پژوهشگران منابع مالی و غیر مالی بسیاری را صرف انجام تحقیقات و پژوهش ها میکنند و امکان دارد تعدادی از آنها تبدیل به دستاوردها و فناوری های نو گردد. محققان این نتایج را به سرعت در مقالات علمی ملی و بین المللی منتشر و به آن افتخار میکنند. اما باید مد نظر داشت، چنانچه دستاورد پژوهشی امکان تبدیل شدن به یک محصول یا فرآیند قابل استفاده و تولید در صنعت را داشته باشد، هر گونه انتشار عمومی از جمله مقاله باعث از دست رفتن شرط جدید بودن و در نتیجه عدم امکان ثبت فناوری به عنوان اختراع خواهد شد.

    در نتیجه محققان و پژوهشگران باید پیش از هرگونه افشاء عمومی آن دسته از نتایج تحقیقاتی که شرایط ثبت اختراع را دارا می باشد به صورت اظهارنامه اختراع در اداره مربوطه ثبت و سپس نسبت به انتشار آنها اقدام کنند. امکان دارد مراحل ثبت اختراع چندین ماه به طول بیانجامد که انتشار مقاله (و مانند آن) پس از تاریخ ثبت اظهارنامه اختراع مشکلی را در فرآیند ثبت اختراع بوجود نمی آورد.

    از آنجا که برخی دستاورد ها مانند روشهای تشخیص بیماری و نوآوری های مدیریتی قابلیت ثبت اختراع بین المللی و ملی را ندارند، محققان بدون نگرانی میتوانند انتشار در مقالات داخلی و خارجی را به عنوان اولین گزینه جهت کسب افتخار دست یابی به این قبیل پژوهشها انتخاب کنند.

     
    برو بالا